Şeker Portakalı'nda kalbimizde yer edinen Zeze'yi Güneşi Uyandıralım kitabında biraz daha büyümüş olarak görüyoruz. Yine aynı düşünceli, akıllı, sevimli aşırılıklarıyla karşımızda boy gösteriyor. Biricik Portuga'sının kaybını tek başına göğüslediği acı dolu günlerinden sonra daha iyi eğitim alabilmesi için kendi ailesinden uzakta bir aileye evlatlık veriliyor ve bu defa da hassas kalbi üvey evlat olarak öz olmadığı için yapılan davranışlarla parçalanıyor. Yeni ailesinden, babasından masumane beklentilerine karşılık bulamaması Zeze'yi kendine hayali dost (cururu kurbağası Adam)ve hayali baba Maurice'i yaratmaya itiyor. Adam'ı kalbinde taşıyan, kalbi yerine koyan ve hayali babası Maurice'i geceleri ona günün nasıl geçtiğini soran, sarılan, öperek üzerini örtüp uyutan baba olarak hayallerinde yaşatması aslında nasıl hassas bir kalbe sahip olduğunu gözler önüne seriyor. Okuldaki öğretmeni Fayolle'ün "içindeki yalnızlığı asla geçmeyen çocuğu" farketmesi ve sevip koruması biraz olsun içimizi rahatlatıyor.
Zeze'nin hayallerine,büyüyüp içindeki çocuğu kaybetmeyen bir genç olmasına, ilk aşkına tanık olacağınız José Mauro de Vasconcelos'un efsanevi kaleminden çıkmış yüreğinizde yer edinecek bir kitap mutlaka okuyun️
"Günün birinde onu olduğu gibi seveceksin. Çünkü insanlardan, verebileceklerinden fazlasını bekleyemeyiz."
"Hayat budur işte. Hep giden birileri olur. Ne yürek unutur ne özlemler ölür. Bunlar sevgimizde yaşamaya devam eder. Ama birileri, zamanı geldiğinde gitmek zorundadır."
.
·
72 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.