Danimarkalı teolog ve filozof Søren Kierkegaard'ın, İncil'de bulunan "Dağ Vaazı" bölümünü temel alarak oluşturduğu Kırdaki Zambak ve Gökteki Kuş (Üç Dini Sohbet) kitabını okudum ve bitirdim. Bununla birlikte ben de bittim. Epey doyurucu, anlam ve mesaj yüklü bir eser ancak -Kierkegaard konuşurken ağırlığını söylemezsem olmaz- ağırlığını, ruhunuzun her yanına yansıtıyor.
50 sayfa olan bu kitabı okuduğunuzda adeta 1000 sayfalık felsefi bir metni okumuş gibi hissediyorsunuz. Ben açıkçası bu durumdan memnunum, şikayetçi değilim. Kierkegaard ile tanışmamış olanlar için ufak bir bilgi vermiş olayım böylece. Hazırlık yapmadan Kierkegaard okumanızı tavsiye etmiyorum :)
Søren Kierkegaard, "Kırdaki Zambak ve Gökteki Kuş" başlığı adı altında İncil'deki Dağ Vaazını temel alıp, kendi minvalinde yoğururken, insanın varoluşsal gerçeklerini ve yaşam koşullarını da açığa çıkarıyor. İnsanın "karşılaştırma" ile kendi içinde yarattığı "karşılaştırma huzursuzluğu" (yetersizlik) durumuna değinerek, kırdaki zambaktan ve gökteki kuştan örnekler vererek eleştiriler sunuyor. Eleştirilerin ortak noktası ise sessizlik ve sükut içinde oluş.
Başlıkta yer alan iki canlının ortak özelliklerini "sükut" ve "itaat" olarak belirleyip (Fazla lafın, çenebazlığın sıkıntılı bir duruma götürdüğünü düşünüyor), dinsel (Kierkegaard'ın kendisi dindar bir Hristiyan) yönden ağır basan eleştirel bir düşünceye yol gösteriyor.
Hem ironik, hem de ciddi bir tavırla yapıyor bunları Kierkegaard. Bizler de nokta atışı mesajlarını yakalıyoruz.
Anlaşılan, insan olarak bu iki canlıdan çok şey öğreneceğiz.
Keyifli okumalar diliyorum.
··
807 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.