İnsanlığın Evrensel Trajedisi Üzerine
İnsanlık tarihinin başlangıcından beri iyi ve kötünün mücadelesinin izlerini her toplum ve inançta rastlanır. Dünya Miras Listesi'nde yer alan ve 12 bin yıllık geçmişi bulunan, insanlık tarihinin ilk izlerine rastladığımız Göbeklitepe bile dünya tarihinde bilinen en eski tapınak olduğu arkeologlar tarafından kabul görüyor. İlk insanlar daha karınlarını doyurmazken, başlarını koyacakları bir ev, yerleşik hayatları yokken 12 bin yıl sonrasında biz yaşayanlara kadar ulaşacak bir tapınak yapmaktan geri durmamışlar.
Şeytan ve insanın mücadelesi ise, iyi ve kötünün mücadelesinden çok daha eski -hatta ilk insanlar Adem ve Havva’dan çok daha eski- henüz kovulmadan önce cennetten İnsanoğlu başlamış mıydı? Tanrı ile şeytanın iddiası sonucunda başlamamış mıydı insanlığın hüzünlü hikayesi? Yasaklı elmayı yiyen Adem ile Havva kovulmamış mıydı cennetten? Yine şeytan kazanmamış mıydı iddiayı?
Şeytan ve insanoğlunun mücadelesi hiç şüphesiz insanlık tarihi var olduğundan beri ve kutsal kitaplara göre insanlık tarihinden çok daha öncesinden de işlendiği bilinen bir gerçek. Hikayenin içeriği farklılıklar gösterse de tema çoğunlukla benzer.
Faust, doktor, bilimlere meraklı, yeryüzünün ve hayatın sırlarını çözmek için ömrünü adamıştır. Hayatın sırlarını çözemeden ömrünü tükettiğini ve hayatı ıskaladığını düşündüğü bir zamanda şeytanla bir iddiaya girer. Şayet Faust, şeytandan -zamanı durdurmasını isteyecek kadar mutlu olursa- şeytan bu iddiayı kazanacaktı. Ve böylece tekrar başlar evrensel insanlık trajedisi.
Faust, zamanın durmasını isteyecek kadar mutlu olma, gençliğine dönmek ve ıskaladığı hayatı dolu dolu yaşama uğruna satmıştı ruhunu şeytana. Zaman içerisinde yolculuk yapsa da, gençleşse de, aşk yaşayıp Şeytan tarafından aldatılsa da ve hatta uğruna Truva Savaşının çıktığı, dünyanın en güzel kadını Helena ile aşk yaşasa ve olağanüstü güçler kendisine verilse de -zaman dursun- diyecek kadar mutlu olmadı Faust ama şeytan onu kandırıp yine ruhunu satın aldı.
-Zamanın durmasını- isteyebilecek kadar mutlu olduğumuz anlar var mıdır? Gelecekte daha mutlu bir hayatın bizi beklediği inancıyla hayatı mı ıskalıyoruz yoksa? Bir şeytanla -zamanın durmasını- isteyecek kadar, zamanı geri alacağımız veya zaman içinde yolculuk yapacağımız bir anlaşma yapmayı mı umuyoruz gelecekte? Ne uğruna satarız ruhumuzu, cennetten kovulmamıza ve şeytana yenilmemize neden olan o yasak elma kendi özelimizde nedir? Kendi özelimizde ruhumuzu şeytana aşk uğruna mı satarız, dünyanın en güzel kadınına sahip olma isteği mi, para hırsına mı, insanlığa yararlı olma uğruna mı, bilgi uğruna mı ya da kahraman olma uğruna mı satmak isteriz ruhumuzu?
Şairin de dediği gibi “Ne içindeyim zamanın, ne de büsbütün dışında” diye bizi düşündüren, hissettiren anlar gerçekten var mı? İnsanlık trajedisi hep aynı evrensel sonla mı biter her zaman? Kazanan her zaman kötülük mü? Huzur ve mutluluğun olduğu zamanlar yok mudur hayatta?
Adem ve Havva o yasak elmayı yediklerinde mi durmuştu zaman? İnsanoğlu cennetten kovulduktan sonra tek bir andan mı ibaret zaman? Tek bir zaman parçasının içinde mi yaşıyoruz gerçekten? Groundhog Day filmindeki Phil Connors karakteri gibi tek bir zaman parçasının içine mi sıkıştı insanlık? Bize bahşedilen bu kısa hayat, insanlık tarihinin bir fragmanından mı ibaret? Hikaye hep aynı sonla mı bitmek zorunda, kazanan hep kötülük mü?
-Zamanın durmasına- rıza gösterecek ve bunun karşılığında insanın ruhunu şeytana satacak kadar mutlu anları var mıdır hayatta? Ruhunu satmayanlar eşsiz bir ruha sahip oldukları için mi satmazlar, yoksa böyle bir anlaşma onlara teklif edilmediği için mi? Ruhumuzu satma yetkisini tüccarlara, siyasi ve dini liderlere mi verdik yoksa? Onlar mı bizim adımıza şeytanla pazarlık yapıyor? Anlaşma metinlerini kimin kanıyla imzalıyorlar?
··
263 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.