Bir İdam Mahkumunun Son Günü1000k
Romantizim akımın öncülerinden Fransız Victor Hugo'nun 1829 yılında yani 192 yıl önce yazdığı, idama mahkûm edilmiş bir yaşadıklarını bize anlattığı bir eserdir.
Victor Hugo, giyotin'in yurdu, nerdeyse her gün birisinin asıldığı, halkın hatta çocukların Greve Meydan'ında idamları bir eğlenceymiş gibi izlediği dönemin Fransa'sında idam'a karşı olan bir aydındır. Ona göre Tanrı tarafından verilen bir hayatın insanlar tarafından alınması kabul edilemezdir. Suçluları cezalandırmak, toplumdan soyutlamak ve öldürmek hatadır. Hiç kimse kötü doğmaz onları çevreleri, alamadıkları eğtimleri ve kötü yaşamları suça itmektedir. Cezasını çeken mahkûmların çoğu yeniden suça bulaşmaktadır. Bunun sebebi ise suç işledikleri için toplum tarafından dışlanmalarıdır. Victor Hugo'ya göre işte tam bu sebepten dolayı suçlular cezalandırılmamalı ( ya da cezalandırıp ) rehabilite edilmeli, topluma kazandırlmasın önündeki engeller kaldırılmalı ve tekrardan suça karışması engellenmeli.
Yok ettkileri insanın bir zekâsı, hayata güvenen bir aklı, ölüme hazır
olmayan bir ruhu olduğunu düşünmemişler midir?
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.