Yol yol gider dururum
Bir o yana bir bu yana savrulurum
Soran olmaz halimi ne diye yorulurum
Bitmeyen bir merdiveni çıkıp dururum
Dağa benzer evlerim aralarında karınca
Ben bu dünya denilen yerde sona varınca
Apartman boşluklarında düşünce vurunca
Kendi halimin karşısında divana dururum
Allahım üst üste dizilmiş taşlar
Taş üstünde kalırmı başlar
İnsanı sarmış düşündürür aşlar
Elbet bilirim kefeni arar bulurum
Derviş donun giyemem yanarım
Ben bu dünyada acep ne ararım
Bulmak ataştan gömlek bakarım
Ya rab affına sığınıp kapında dururum
Yûşâ