Şeker Portakalı
-Spoiler içerebilir-
Bu kitap bana şunu düşündürttü,
Çocuklarda uçsuz bucaksız bir hayal kurma potansiyeli var. İnsanlar yaş aldıkça hayal kurma potansiyelleri de o eksende daralıyor ve sıkıcılaşıyor. Gelecek kaygısı, geçim derdi bizleri köreltiyor.
Bu kitap bana şu konuda sitem ettirdi;
Bir ağacı sahiplenme yarışına giren ve kendi payına düşen bir fidanı dost bilen, öğrendiği her yeni kelimeyi kendi zihin dünyasında şekillendirme konusunda oldukça çabakâr olan 5 yaşındaki o küçük çocuğun dünyasını ailesi neden göremedi.
Bu kitap bana şu cümlelerin altını çizdirtti;
Sınırlar koymadan, kalıplara sokmadan Ne demişti küçük Zeze;
"Bilesin ki kalbimiz kocaman olduğu sürece sevdiğimiz her şey içine sığar. "
Mutlu olduğu zamanlarda, içindeki sevginin dışa vurumunu nasıl anlatmıştı?
"Minguinho benim şeker portakalı fidanimin adi. İçimin sevgiyle doldugi zamanlar da ona Xururuca derim. "
Bu kitap bana şunu fark ettirdi,
Etkileyici cümlelerini okudukça Zeze ile tanış olduk, her ne kadar kendine haylaz dese de küçük bir çocuğun masum beklentilerini, hayata çocukça bakışına tanık olduk.
Çocukların hayallerinde ve umutların da sınır yoktu,anladık.
Ne demişti dostu Portuga;
"Seni hep böyle görmek istiyorum. Kafan hayallerle dolu olsun."
·
48 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.