Hüzünlü bir son
Öfkeyle çarpıyorum buz dolabının kapağını. Gürültüyle kapanıyor. Kapağın parlak metal yüzeyinde bir adam görüyorum. Omuzları çökmüş, yüzü allak bullak bir adam; ağladı ağlayacak. Ona bir yerlerden aşinayım, neredeyse tanıyacağım... Biri kolumu çekiştiriyor. Dönüyorum. Maria Aferin bekleyen bir çoçuk gibi duruyor karşımda. Gözlerimi ondan kaçırmaya çalışıyorum, bırakmıyor, paltomun kolundan tutup sabırsızlıkla çekiştirerek, "Mine Abla ne zaman uyanacak?" diyor.
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.