Seni, anlatabilmek seni.
İyi çocuklara, kahramanlara.
Seni anlatabilmek seni,
Namussuza, halden bilmeze,
Kahpe yalana.
Ard-arda kaç zemheri,
Kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu.
Dışarda gürül-gürül akan bir dünya...
Bir ben uyumadım,
Kaç leylim bahar,
Hasretinden prangalar eskittim.
Saçlarına kan gülleri takayım,
Bir o yana
Bir bu yana...
Seni bağırabilsem seni,
Dipsiz kuyulara,
Akan yıldıza,
Bir kibrit çöpüne varana,
Okyanusun en ıssız dalgasına
Düşmüş bir kibrit çöpüne.
Yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin,
Yitirmiş öpücükleri,
Payı yok, apansız inen akşamdan,
Bir kadeh, bir cigara, dalıp gidene,
Seni anlatabilsem seni...
Yokluğun, Cehennemin öbür adıdır
Üşüyorum, kapama gözlerini...
·
57 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Ahmed Arif hayatı boyunca emekten yana tavır almış, bu yönde mücadele etmiş ve bunun bedelini yeri geldiğinde hapis yatarak ödemiştir. Dolayısıyla Ahmed Arif'in bu yönü çok daha fazla ön plana çıkarılır. Fakat ben yazarların, şairlerin özel hayatlarında neler yaşadıklarını, dönemindeki diğer yazarlarla, şairlerle ve ülkeyle nasıl nasıl ilişki geliştirdikleriyle ayrıca ilgileniyorum. Bu konuda mektuplar çok güzel bir araç...
Ve haziranda ölüp ama hep yaşayanlarda bugün: Sevgili Ahmed Arif'i, Cemal Süreya ile arasında geçen ve insanda tebüssüme neden olan bir hikaye ile bu kitaptan yararlanarak anmak istedim. Mektuptaki kadın kim? İyi seyirler... #ahmedarif #cemalsüreya
Link: youtu.be/Fo38RRNBDtw