Kitabın her sayfasında alıntılayabileceğim kelime ve cümleler vardı. Bence herkesin okuması gereken bir kitap. Yaşanılan şeyler dünyada ilk olmadı ve son olmayacak da. Bir kadının unutmak istediği şeyleri Mazi İmha Merkezi adında bir kurumun seanslarına katılmaya başlamasıyla ilerliyor kitap. O merkezde verilen öğretiler psikoloji bilimiyle tutarlı olduğunu gördüm. Zaten kitabın ilk başında bir psikologun da görüşlerinin önemsendiği yazıyordu. Ordaki seanslarda verilen öğretiler çok güzeldi. Yazarın dili çok hoşuma gitti. Benzetmeleri, mizahi anlayışı, farklı yerlerden alıntıları okumamı daha zevkli hale getirdi. Alper Canıgüz okurken de böyle hissediyorum, bir anda her şey rüya mı olacak acaba düşüncesi oluyor bazen. Beklediğim gibi olmaması daha çok okumamı sağlıyor sanırım. Bu kitaba başlarken şimdi sırası mı bu kitabın demiştim ama sürekli bana göz kırpıyordu beni okumalısın der gibi. Sonra okumaya başladım yavaştan. Yavaş ilerlemeyi planlarken hayat işte, kitabı okumamı anlamlı hale getirdi. Bir anda kitap dertdaş gibi oldu bana, boşluk buldukça kitabı okumaya başladım. Sanırım her insan benzer durumları yaşıyor, o an en bencilce duyguyla en kötü şeyleri kendin yaşadığını düşünüyorsun. Hem yalnız olmamak istiyoruz hem de böyle durumlarda felaket tellalları yanımızdan eksik olmuyor. Neyse kitapta aslında işin özü bence şu; sen ne yaparsan yap olacak olan oluyor, olmayacak olana da ne yaparsan yap olmuyor. Her şerde bir hayır var kesinlikle. Ve en karanlık anın sabahı da olduğu aşikar. İleriki zamanlarda dönüp okumayı umut ediyorum ki okuyacağım da. İnsanın kendine yapabileceği en iyi şey kendisine şefkat duyabilmesi. "İyi çocuklar olursak, aynada yahut sokakta, er ya da geç şirinleri görebiliriz." Herkese iyi okumalar dilerim.
·
54 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.