Puan vermedi·394 syf.··Beğendi
· Dostoyevski okumak benim için her zaman çok başka bir zevktir.Her eserine heyecanla başlarım. Ezilenler romanında da aynı hevesle okumaya başladım ve bu coşku kitap boyunca hep devam etti.Tüm kitap o kadar naif, samimi ve akıcıydı ki elimden bırakasım gelmedi. Sade ve anlaşılır bir şekilde anlatımı vardı.İyi kalpli ve fedakar insanların, nasıl acimasizca kullanıldığı fakat yaşadıkları her şeye rağmen tutunacak tek dallarının sevdikleri ve onlara olan bağlılıkları olduğu aşikârdı. Hüzünlü ve sevginin güzelliğinden dolayı umutların artırılmasına neden olabilecek bir kitap. Umarız Hayata Nelli ve Vanya gibi insanlarla karşılaşıp...Prens ve Alyoşa gibi kişilerle yolumuzun kesişmemesi dileğiyle...