Jane Austen bildiğimiz Jane Austen
Jane Austen kitaplarını ne zaman hayata ara vermek istesem; kötü, kaba, duygusuz olduğunu düşündüğüm insanlarla mücadele etmeye çalışsam okuyorum. Çünkü Jane Austen'ın kitapları sanki her insanın içindeki iyiliği çıkarmak üzere yazılmış gibi. Karakterlerin hepsi çok kibar bir dille konuşur, aşkın yanında birçok duygu da gelir, kolay kolay kimse ölmez, sonunda mutlu biteceğinden emin şekilde okursunuz.
Emma'da da ana karakterler genelde iyi kalpli saygılı sevgili insanlar. Nadiren yaptıkları yanlışlarda da sonunda çok büyük pişmanlık duyup özür diliyor kendilerini affettirmek için bir şeyler yapıyorlar. O yüzden benim okurken hep içim ısınıyor.
Sadece bu kitapta Harriet'in en başından beri olmasına ve sanki başlarda olaylar tamamen onun çevresinde dönüyor gibi olmasına rağmen sonunda tatmin etmeyen bir sonu olduğunu kızın önce statüsü yükseltilip sonra baştaki yerine gitmesiyle bir anlamsızlık olduğunu düşünüyorum. Bir de Emma'nın başından beri aldığı daimi övgülerin iç dünyasında çok da bir karşılığı yokmuş hissimden kurtulamıyorum.
Yine de elbette yazara saygım ve sevgimle içine aldığı, hayal ettirdiği dünyanın hoşnutluğunu kitap boyunca hissettim.
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.