Kitaba ilk başladığımda baskı hatası olduğunu düşündüm. Bir süre anlayamadım, yazılanları birbiriyle bağdaştıramadım. Bir yerde insanın kafasına dank ediyor işte, o zaman anlamaya başladım.
İlk kez Ayfer Tunç'un kaleminden bir şeyler okudum. Ah ben ne kadar geç kalmışım böyle güzelliklere... Hayran kaldım. Yazım tarzı, o içtenlik, hikaye hepsi bana hitap eden şekildeydi. Böyle sıradan bir şeyin yazıya dökülebileceğini ve okumanın nasıl bu denli zevkli olabileceğini düşündüm bazı yerlerde.
Karakterlerimiz Derya ve Ekmel'in günlüklerinden oluşuyor kitap. Karşılıklı sayfalarda aynı gün yazılmış iki kişinin hayatından kesitler görüyoruz. Bir aşka ve bir insan bir insanı en fazla ne kadar sevebilir buna şahit oluyoruz. Gerçi şahit olmak da denemez. Derya'nın anlattıkları ile yola çıkıyoruz biz.
Bu kitapla işim henüz bitmemiş gibi hissediyorum. Sanki tadı damağımda kaldı ve tekrar okumak istiyorum.
Önerimdir, mutlaka okuyun.