Sarsıcı. Kitabı özetleyecek tek kelime.
Ancak ben kitaba geçmeden yazarın hayatından bahsetmek istiyorum. Rusya Stalin etkisi altında iken, kendi yaşamını da Stalin’in kurtardığını düşünen komünist Platonov; kitaplarında komünizmin eksik/hatalı bulduğu yanlarına değindiği için Platonov’un kitapları Sovyetler yıkılana dek yasaklanmış. Son yıllarını bir edebiyat fakültesinde hademelik yaparak geçirmiş. Çalışma kamplarında verem olan oğlu döndüğünde hastalığını babasına bulaştırmış ve yazarımız 51 yaşında hayatını kaybetmiş. Yani çoğu nitelikli yazar gibi yaşarken değeri bilinemeyenlerden maalesef.
Can’a gelecek olursak, bir halk düşünün ki açlık, unutulmuşluk, acının birleşiminden hissizleşmiş, yaşadığının farkında bile olmayıp ruhlarını kaybetmiş. Nazar Çagateyev, bu halkta doğmuş ancak annesi onu küçükken çölde terk etmiştir. Sovyet iktidarı onu sahiplenerek yetiştirmiş. Çagateyev de Stalin’in yolundan giderek, kendi topraklarına dönüp sosyalizmi Can halkına götürmeyi amaçlar. Ancak bu dünyadan uçup gitmiş ruhları yaşama döndürmek kolay olmayacaktır.
Kitapta beni en çok etkileyen öğelerden biri de yazarın çöl yaşamını tasvir edişiydi. Bazı satırları okurken gerçekten orada yaşamanın çaresizliğine istemsizce kendinizi kaptırıp karamsar bir ruh haline bürünmemek elde değil. Tabii bu hislerde kaybolmadan Çagateyev devreye giriyor ve hümanist yanı kadar umut dolu düşünceleriyle de ortamın buhranlığını dağıtıyor.
Yine satırları arasına sıkıştırılmış varoluşsal sorgulamalar yaptıran bir yanı da var Can’ın. Ki ben böyle tadımlık yerleştirilmiş sorgulayıcı cümleler barındıran kitapları çok severim.
Sonuç olarak, bu kadar geç keşfettiğim için üzüldüğüm bir yazar oldu Platonov. Tam tamına edebiyat eseri, tüm dostlarıma öneririm.
·
593 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.