'SİS'in ardıAşk
(Itiraf etmek gerekirse bu kitabı, yazarı Unamuno'nun isminde farklı ve hoş bulduğum bir fonetik tını hissettiğim için okumaya başladım:)
Kitap hakkındaki fikrimi fazlaca ipucu da vermemek adına şu şekilde ifade edebilirim..
Unamuno'nun Sis kitabı; zaman zaman üst perdeden hissedilen fakat çok sert olmayan, yumuşak bir mazoşizm de barındıran, melankolik monologlar romanı..
(Ana karakter kendisi de bunu ifade ediyor zaten)
Hatta bir parça Aşkı Memnu havası da yok değil hani.. Zira 'aşk teması' romana adını veren 'SİS' perdesini hem aralayan hem de o 'SİS'e boğan bir yapı olarak kitabın tamamına yayılıyor..
Mistik Anarşist bir karakterden, kaderci karakterlere; filozofların iç sesinden yavru köpek Orpheus'un iç sesine varana kadar bir sarmal halinde okura yaklaşıyor ve onu zorlamadan içine çekiyor..
Konuya yer yer pervasız ve realist yaklaşsa da; sadece final bölümü için bile okunabilir...
Unamuno'nun SİS'li zihninden fışkıran şu sözüyle noktayı koyalım;
"Hayat bize birçok şey, ölümse daha çoğunu öğretir."
·
76 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.