"Sevmede hariç, içmede hariç,
tembellik etmede hariç,
Tembellik edelim her şeyde."
Lessing'in bu sözleriyle başlayarak, daha ilk cümlelerinde yakaladı kitap beni.
Doğduğumuz andan beri, gerek ailemiz gerek öğretmenlerimiz gerekse çok değerli (!) din adamlarımızın bize öğütlediği -en çok öğütlediği- şey olan çalışmanın kutsallığına meydan okuyor Lafargue. Çalışma Hakkı'nın karşına geçiyor ve cesurca Tembellik Hakkı'nı savunuyor.
Ben Tembellik Hakkı'nı sadece işçiye/çalışana boş zaman sağlamak olarak düşünmeyeceğim aksine onu tümden iş yükünden kurtarıp aylaklığın rahat kollarına atılması olarak değerlendireceğim.
Sanayi Devrimi makineleşmenin önünü açtı, bu devrim insanın artık derin bir nefes alacağını düşündürmek yerine insanı makinenin bir uzvu haline getirdi ve bu sistem içinde sadece basit bir çarktan başka bir şey olamayan insan bu durumun yani tabiri caizse "çalışmanın" da kutsanmasıyla insanlığını yitirdi.
"Çalışın ploreterler, çalışın toplumsal zenginliği ve kişisel sefaletinizi çoğaltmak için çalışın, daha da yoksullaşarak ve sefilliğiniz için nedeniniz olsun diye çalışın. İşte kapitalist üretimin değişmez yasası böyledir."
Bu sisteme, bu kadar öfke doluyken Lafargue'ın çıkıp da ben de Tembelliği savunuyorum demesi... Cüretkar ama bir o kadar da haklı bir dava.
Ayrıca kitabı okurken çalışmaya/bu sisteme alternatif bir düzenin olmayacağını düşündürenlerin esasen doymak bilmez kapitalistlerin ta kendisi olduğunu daha da net fark ettim.
Makinelerin giderek insan işini yapabiliyor hale gelmesi, insanı onunla rekabete sokmasındansa artık insanın rahat bir nefes alacağının garantisini vermesi gerekirdi bence.
Lafargue'ın da belirttiği gibi: "Makine mükemmelleşip sürekli artan bir hızla ve kesinlikle insan çalışmasını aşarken, işçi dinlenecek yerde sanki makineyle yarışmak ister gibi çabasını arttırıyor. Ah aptal ve öldürücü rekabet!"
Sonuca bağlayacak olursak, insani olmayan bu sistemde insan emeğinin bu kadar sömürülmeye açık olması ve çalışmak adı altında bunun meşrulaştırılması - demekten çekinmeyeceğim- içimdeki Tembel'i oldukça öfkelendirmekte.
Tembellik Hakkı'nın savunucularına bir yenisi daha eklendi. Evet.. Hoş buldum!
"Ey tembellik, uzun süren sefaletimize acı!
Sanatların ve asil erdemlerin anası ey TEMBELLİK, insan kaygılarına merhem ol!"
Buraya kadar sabredip okuduğunuz için teşekkür ederim.. :))
··
568 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.