·184 syf.··Beğendi
···Okunma: 03 Nisan 2022 15:07 Sevgili Zeze; Bu satırları çocukluğumdan yazıyorum sana. Tutsak bir çocukluktan yazıyorum yoklugun aç bir canavar gibi, her şeyi yuttuğu bir dönemden. Canım Zeze; Ben de çocukken yaramaz bir çocukmuşum. Ama seninki gibi masum değil. Kırardım ben de camları pencereleri. Sonra annemi kızdırır uyur numarası yapar ve kalkıp annemin komşular için hazırladığı kekleri gecenin bir yarısı yiyip uyurmuşum. Tabi sabah kalktığımda evde bir curcuna. Annemden yediğim dayaklar senin babandan yediğin kadar kötü olmasa da, anne terliği denen o son model silahla vurulurdum hep ve annem gerçekten çok iyi bir nişancıydı. Her defasında beni vururdu mutlaka. Ve Canım Zeze; Senin Portuga gibi benim de dedem vardı. Kendisi öğretmendi tıpkı babam gibi. Ne zaman annemden dayak yesem ya da esnaftan azar işitsem, kendisine koşar, ona bütün yediğim dayakları ve azarları anlatırdım. Beni kucağına alır, öğütler verir ve oyunlar oynardı. Bazı geceler bize gelirler ve bizde kalırlardı. İşte o gecelerde ne kadar yaramazlık yaparsam yapayım annem bir şey demezdi diyemezdi :)) Dedem izin vermezdi bana kızmasına annemin. Ve uyumaya gönderirken annem; dedeme bana masal anlatması için yalvaran gözlerle bakardım. O da beni kırmaz uyuyana kadar başımda bekler saçlarımı okşar ve masallar okurdu. Ve uyurdum. Canım Zezem; Portuga'yı kaybetmenin vermiş oldugu acıyı ruhunun en derinlerinde nasıl hissettiğini çok iyi anlıyorum. Çünkü ben de dedemi elim bir trafik kazasında kaybettim. Okula giderken karşıdan karşıya geçtiği anda, kör olası bir otobüsün altında kalmış ve oldugu yerde vefat etmişti. Bunu ilk duydugumda Zeze o kadar yıkılmıştım ki birkaç gün ağlayamamıştım bile. Hiçbir şey yemiyor ve içmiyordum. Bir gece dedemi rüyamda gördüm ve hıçkırıklarla ağladım. O kadar ağlamışım ki annem ve babam paniğe kapılıp epey kaygılanmışlar. En son annemin kucağında oldugumu hatırlıyorum. Ve onu çok özlüyorum Zeze. Canım Zezem; Jose Mauro'ya çok teşekkür ederim seni bana tanıttığı için ve içimi dökmeme vesile olduğu için. Canım Zezem; Bu yazıyı sana bu kadar geç yazdığım için çok üzgünüm. Seni Seviyorum.