Etkileyici ve konusu itibariyle farklı bir kitaptı.
Kitap şu şekilde başlıyor: Bir gün ressam Basil; yeni tanıştığı, güzelliğiyle dillere destan olan Dorian'ın portresini yapar. Dorian portresi yapılırken Basil'in arkadaşı Lord Henry ile tanışıp konuşmaya başlar. Lord Henry, Dorian'a duymadığı şeylerden bahsederek onun ufkunu açar ve Dorian gençliğinin kıymetini anlar. Dorian delicesine kıskanmaya başlar portresini. Çünkü kendisi yaşlanıp çürüyecek, portresi ise hep genç ve güzel kalacaktır. Dorian, portresinin yaşlanmasını kendisinin ise ölene kadar aynı güzellikte kalmasını yakararak diler. Bunun üzerine bu olağandışı isteği kabul olur.
(Spoiler)
Dorian'ın ilerleyen sayfalarda ruhunu unutup ne kadar zalim biri olduğunu görüyoruz. Öyle ki arkadaşı ressam Basil'i bile göz kırpmadan bir bıçakla öldürüveriyor, James Vane'nin ölümüne titreyerek seviniyor. Bu yönüyle çevresindekilerin ona verdiği "Ruhunu şeytana satan çocuk" lakabı yerindeymiş gibi duruyor.
Bana göre Dorian'ın kötü birine dönüşmesi Sibyl Vane'in ölmesiyle başladı, Lord Henry'nin ona kitap hediye etmesiyle devam etti. Sibyl Vane hakkında "Özümde iyi olan ne varsa hepsini ona adadım zaten." demişti Dorian. Sibyl Vane ölünce de Dorian'ın içinde bir gram iyilik kalmadı.
·
53 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.