Okura vermek istediği duyguyu çok hoş bir şekilde veren bu tiyatro eseri okunmaya değer.
Kimi okur için sıradan olabilir ama benim için öyle değildi. Belki de zihnimde kalmış bazı anılarımı bende uyandırdığından benim içi özel oldu. Benzer duygular içinde olan karakterlerimiz borçları yüzünden satılacak olan vişne bahçeleri için üzülüyorlardı. Bu durum bana şöyle geldi ki biz insanlar bazı eşyalara ve kişilere manevi anlamda bağlanıyoruz, onlardan kopmak bizler için son derece zor. Baş karakterlerimizde vişne bahçelerine tam olarak bu şekilde bağlıydılar.
Kitap tiyatro şeklinde yazıldığından kitaba tam odaklanmam biraz vaktimi aldı onun dışında ayrıyeten dikkatimi çeken karakterler oldu. Belirli karakterlerin biz insanların iç dünyasını iyi yansıttığını düşünüyorum. Misal kitaptaki tüccar olan karakter hırs peşindeydi geçmişinde sahip olamadığı şeylere sahip olabilmek için çırpınıyordu.
Karakterlerin arasında geçen diyaloglar samimiydi.
Dönemin toplum yapısına, yaşam tarzına, ekonomik durumuna da iyi bir şekilde değinilmiş.
Sonu biraz muğlak olarak bitmiş olsa bile, bitirdiğimde içimde hoş bir duygu hissettim.
Okunmalı. Tavsiye ederim:)