Gençlik ve güzellik, hiçbirimiz bunları kaybetmek istemeyiz değil mi? Kitabımız da bu konu üzerine işlenmiş. 20'li yaşların başında olan Dorian Gray'in ressam olan arkadaşı Dorian'ın bir portresini yapar. Portre o kadar kusursuz olur ki Dorian yaşlandıkça çirkinleşeceği düşüncesine kapılarak Tanrı'ya bir yakarışta bulunur. Ve yakarışı yanıtsız kalmaz. Gençliği ve güzelliği sabit kalan Dorian benliğinden başka şeyleri kaybetmeye başlar ve hikaye daha da ilginçleşir.
Ben genel olarak kitabı beğendim. İlginç bir hikayesi var. Ama güzellik olgusunun fazla abartıldığı, kusurlu olmanın kişisel suç sayıldığı düşüncesi beni çok rahatsız etti. Dönemin eleştirmenleri kitap için ”ahlâkî ve ruhsal çürümenin zehirli kanıtı” tabirini kullanmışlar ve kitap uzun bir süre yasaklanmış, daha sonra ise sansürlü şekilde tekrar basılmıştır.
Kitap'tan ben güzellik yargılarımıza dair güzel dersler çıkardım kendime. Ne kadar bedenimizle barışığız desek de hepimizin dönem dönem problem ettiği fiziksel kusurları oluyor. Ben artık daha dikkatli olacağım bu konuda. Siz de kusursuzluğun içindeki kusuru görmek için bu kitabı okumalısınız bence. Herkese keyifli okumalar dilerim ️
··
341 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.