️ Tüfek sesi her şeyin sesini keserdi. Hiç ses yok şimdi etrafta.. Kuşlar bile sessiz, o kadar sessiz ki sanki hepsi vurulmuş. İç çeken çocuklar var, onlar duyuluyor. Korku önce kalbi, ciğerleri, mideyi işgal ediyor: sonra damarları, sırayla her bir damarı... Ruh ise onlar kadar önemli değil, en son ruhun üzerindeki yara can yakıyor. Mağdurun derdi ruh ile değil çünkü, yaşam mücadelesini bırakmaması için yalvardığı bedeniyle. Ruh, mağdurun lüksü...
.
.
️ Size bir masal anlatacağım... Ormanda gezerken, çok beğendiği bir çiçeği yanına almak isteyen prensesin hikayesini.. Çiçeği dalından koparmak istediği anda, ellerinde kapanmaz yaralar açılan güzeller güzeli prenses... Ve bu masalın arkasında avunan karanlığın içindeki savunmasız çocuklar... Ela, Ege, Umut, Sude, Nida, Yusuf, Gül, Narin ve hepsine "Annelik" yapmak zorunda kalan küçük Anne... Oysa ki, Masallar gerçek değildi. Masallarda yetişen çiçekler de gerçeğin içine kök salamazdı. Bunu, çocukluklarını, umutlarını, güvenlerini ve maalesef hayatlarını kaybederek ödemişlerdi...
.
.
️ Vahşeti, canileşmeden anlatabilmek bıçak sırtında yürümeye benzer diyor yazarımız arka kapak yazısında... Ve o bıçak sırtında anlattığı hayatlar, hepimizin yüreğine bir çizik atmalı, her kalp atımımızda ince ince sızlamalı ki, bir daha kulube çocukları olmasın ve hiçbir çocuk karanlıkta kalmasın!...
.
.
️ Bir insanın ne kadar kötü olabileceğinin ismi aslında Oğuz... Her zaman söylerim.. İnsanın insana yaptığı zulmü hiçbir canlı birbirine yapmıyor diye... Saygın bir iş adamı olan Oğuz, karısı ve oğlu ile imrenilecek bir hayat yaşıyordu ve bizler de herkes gibi, takım elbise içindeki o mağrur adamı gerçekten adam sanıyorduk... Avcılığa hevesliydi Oğuz... Keklik avlar, kendi elleriyle yaptığı kulubesinde de av malzemelerini saklardı... Peki, gerçekler bu görünen kadar mıydı? Avcı, gün gelir av durumuna düşer miydi? Neden olmasın? Kötülükle beslenen minik ruhlar, büyüyünce gücünü kötülükten alırdı elbette... Ve kötülüğün ateşlediği fitil, doğduğu gün ölen kardeşinin başında gözyaşı döken Alaz'a kadar ulaşırdı... Artık roller değişecek ; av, avcı olacaktı... Doğanın kanunu buydu... Her zaman güçlü olan zayıf olanı "Avlardı"... Ve av yıllar öncesinden başlamıştı..
·
90 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.