·248 syf.··Beğendi
···Okunma: 18 Nisan 2022 22:45 Bu zamana kadar okuduğum en iyi 10 kitaptan bir tanesi.
Vitangelo Moscarda bir gün karısının ona burnunun yamuk olduğunu söylemesiyle aynaya gidip kendine bakar ve bu güne kadar bunu fark etmediğini anlar. Bunu diğer uzuvları da takip eder ve kendi gözündeki Moscarda ile karısının gözündeki "Genge"sinin ne kadar farklı olduğunu görür. Bu karakterin kendisine yabancılaşıp uzaktan bakmasına yol açar. Ardından kendini, benliklerini sorgulama süreci başlar ve yazar bunu mizah, dram ve varoluş sancısı ile birlikte verir. Moscarda hem "Biri", hem "Hiçbiri", hem de "Binlercesi" olmuştur.
Luigi Pirandello'dan okuduğum ilk kitaptı ve tek kitap olmayacak. Yazar kendi hayatından esinlenerek de bu kitaba çokça şey katmış. Bu da kitabı ayrı bir yere koyuyor. Ayrıca bu kitabın Nobel Edebiyat Ödülü almasında büyük bir rolü olduğu da kesin.
Birkaç alıntı bırakmak istiyorum.
"Kendime baştan aşağı yeniden bakmam lazım. Bu hal bana dokunuyor. Bedenimle ilgili bu sefil durum beni öldürecek veya delirtecek ki zaten hemen hemen aynı şey değiller mi? Bu durumun çaresini de ancak kendi içinde bulabilirim."
"Başkalarının kusurlarını kolayca tespit edebilirken, kendimiz hakkında saptamalarda bulunmaktan ne kadar da uzağız, bu bir gerçek. Ama ruhuma düşen kötülük tohumu, konuyu böyle kolayca halletmeme izin vermiyor."
"Yalnız kalmak istiyordum ama bahsettiğim öyle bir yalnızlık ki tamamen, alışılmadık bir biçimde yalnız kalmaktan bahsediyorum. Sizin aklınıza ilk gelen şekliyle, sadece insanlardan uzaklaşmak değil, kendi kendimden de uzaklaştığım ve kendi kendimi dışarıdan, bir yabancı gibi seyrettiğim bir hali arzuluyorum."
"Biliyorsunuz ki şu anda, bir dakika önce olduğunuzdan farklı birisiniz."
"Hayatım boyunca sıradan, öylesine bir adam olduğuma inandım. Bir adam ve bu yeterliydi. Tüm hayatım boyunca. Benimle ilgili her ne varsa, iyi kötü."
"Ben, birisiyim ama kim? Kim?
Artık kendimi bile "birisi" olarak görmeyen gözlerim varsa?"