Yasmina Reza ilginç bir yazar. Melankoli ile mizahı, geçmiş ile anı, sıradan ile absürtü ustalıkla birleştirmiş. Oyun yazarı olmasının getirisi diye düşünüyorum, minimal ifadeler ile derinlikli konuları işlemiş. Çok sevdim.
Babil’in olay akışı (arka kapakta yazandan fazlasını yazmayacağım ama bu tarz kitapların zaten spoilerı olmaz), altmış yaşlarında bir çiftin üst kat komşularının, eşini öldürmesi ve kadının bir şekilde katil komşuya yardım etmeye çalışması.
Geçmişe dönerek anlatılan hikayede, yabancılaşma merkezi bir konumda olsa da ilişkiler, yaş ile gelen sorunlar, dayatılan güzellik algısı, et sanayii, ebeveynlik gibi yaşama dair birçok konuya da değiniyor. Satır aralarına bazen mizahla yerleştirmesi çok sevdiğim bir detaydı. “…yaşlanma karşıtı bir krem uygulayarak süslenmeye başladım. Prensipte suçlayıcı ve aptalca bulduğum ‘yaşlanma karşıtı’ ifadesini tasvip etmesem de beynimin bir yanı bu bilimsel cümleyi onaylıyor.”
Hikaye ilk yarıda daha geçmişe dönük, kişisel anılarını bir olay bir nesne çağrıştırıyor ve bireysel anılara dönemsel özellikler eşlik ediyor. İkinci yarı ise daha tempolu, ilginç olaylar üzerinden ilerliyor. Fikir vermesi açısından Ernaux ve Vian’ı çağrıştırıyor. Hayranlık ve hayret arasında gidip geldiğim bir okuma oldu.
Hikayenin sonlarında kadın anlatıcı sorguda yaşadıklarını şu şekilde ifade ediyor ki bence bu kitabı da güzel ifade ediyor.
“Polis jargonununda buna kimlik tespiti deniliyormuş. İçinize gömdüklerinizi tekrar su yüzüne çıkarmanız gerekiyor. Üstünü çizdiğiniz ne varsa kelimelere döküyorsunuz. Çocukluk, anne-baba, gençlik, eğitim, iyi veya kötü yollar.
…Dosyaya ekleyecekleri manasız bir sosyolojik özet.”
Anlatıcının anlarının toplamının oluşturduğu sosyolojik bir özet denilebilir.
Yasmina Reza’nın Vahşet Tanrısı adlı en ünlü oyunu gösterimde ve bu oyuna dayanan filmi de var. Acımasız Tanrı, izleyenler ısrarla tavsiye ediyorlar:) Ben şimdilik ısrarla Babil’i tavsiye ediyorum.
Yasmina Reza
Yasmina Reza
·
465 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.