"30 yaşıma kadar Hakan Günday okumamanın pişmanlığı var üzerimde" diye yazan bir kullanıcı vardı, 21 yaşımda Hakan Gündayla tanıştım ve okudum. Diğer kitaplarına da geçicem.
Ama ne bu kitapı unutmucam, ne üzerimde yaratdığı etkisini. Ve çok kitap okuyan biri olarak kolayca bir kitapın etkisine kapılmadım hiç bir zaman, bu kitap hariç. Kısa zamanda ama büyük özenle okudum. Kah Kayrada kah Kinyasta buldum kendimi. Bir yerde kendimi anlamama ve bazı şeylere karşın direncimi yükseltmeye yardımcı olduğunu bile düşünüyorum.
Kitap çok yakın arkadaş olan Kayra ve Kinyasın hayatı üzerinden felsefe, yaşam, yaşamın boşluğu, hiçlik, ölüm gibi konuları ele alıyor. Hatta bir yerinde Kinyas Kayra için "Belki Kayranın yanında yine de yalnızlığımı hiss ede bildiğim için onunlayım" diyordu.
Kitapla ilgili 3 cümle sadece:
1. İçi ne kadar doldurulursa doldurulsun, yine de hafiftir hayat. Çünki altı deliktir. Delikse ölümdür! Bütün kazançlar bu delikten kayıp gider.
2. Bütün hayat bir illüzyon. Benim gibi. Kayra gibi...
3. Ama artık biliyorum. Yalnızlığın korkulacak bir yanı olmadığını...
·
2.166 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.