"Beni öldürmeyen şey, beni hissizleştirir. Beni hissizleştiren şey de muhtemelen seni öldürür." Kitap bu harika cümle ile başlıyor. "Beni öldürmeyen o şey, kaskatı bir duvar gibi beni hissizleştirdi. Sen orda öylece güzelliğinle mutlu mutlu yaşa. Seni öldürecek şey beni kahreder."
Bu cümle ile de son buluyor Eve Döner İnsan Hep yolculuğumuz. İlk ve son cümlenin uyumu çok güzeldi.
İnsanın daimi olarak hissettiği, kalbine yük olan duyguları o kadar güzel dile getirmiş ki... Bu dünyada aynı duyguları bende taşıdım demiş, yalnız değilsin demiş yazarımız. Evi olmayanların kendisini ev hissetmesini sağlayacak bir kitap. Kalemine sağlık. Açıp açıp okuyacağınız bir kitap, asla elinizden düşürmeyin
Ali BayamEve Döner İnsan Hep