Ben Körlük’ü ilk okuduğumda Saramago Türkiye’de bu kadar tanınmıyordu, Körlük de hemen herkesin okuduğu kitaplardan değildi. Popülerleştikçe dudak bükülen kitaplardan olmaz umarım, zira Saramago’nun, kitabın devamı niteliğindeki Görmek ile Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş’ta zekice kurguladığı bir fikir, yani hayatın yahut gündelik hayatın bir unsurunu beklenmedik şekilde dönüştürürken geri kalan hiçbir şeye dokunmadan olayları işlemesi çarpıcı bir etki yaratıyor. Kültürel, dolayısıyla aynı zamanda ahlaki varlığımızı borçlu olduğumuz “görme” bir anda elimizden alındığında kurduğumuz medeniyetin ne anlama gelebileceğini sorgulatıyor. Birkaç kez okuduğum kitap hakkında defalarca zevkle konuştum, sanırım bir süre daha her fırsat bulduğumda konuşacağım.