Cumhuriyet’in ilk yılları Ankarası’nı kurduğu bağlamın arka planında yansıtma iddiası bu roman adına fazlasıyla büyük bir söylem olmuş. Romanda yaklaşık 20-30 adet karakter Ayaşlı’nın kiraya verdiği dairelere girip çıkıyorlar. Tüm bu karakterleri birbirine karıştırmadan hatırlamak biraz güç..
Konu itibariyle Ayasli ve kiracılarını ele alıyor net bir olay örgüsü yok, gundelik hayat pratiklerini baş karakterin ağzından duyuyoruz.
Kitapta baş karakterin en yakın arkadaşı iki lafın biri surekli arkadaşını evlendirmeye çalışıyor, her gördüğü anda, yerde evlilik, evlilik bir sure sonra tekrara düşen bu söylem sıkıyor. Ayrıca baş karakter için düşündüğü kişiyle kendisi evleniyor. Baş karakter de evlenilecek kız yok diye ortalarda dolanırken bir sure sonra Selime adında bir kadınla yalnızlığından kurtulabilmek adına evleniyor. O kadar ikircikli ki...
Kitapta beni en çok rahatsız eden kadınlara yonelik “ikincil cins” soylemleri. Bedenleri uzerinden namuslu/ namussuz algısı gelistirerek bunu meşrulaştırıyor. Kadınları evlenilecek ve zaman gecirilecek olarak kategoriklestiriyor M. Ş. Esendal. Tüm kadınları buna göre sıralıyor. Yani Cumhuriyet dönemi kadınının bu kadar aşağılandığı bu kitabın kazandığı ödülü hangi nedenden aldığını anlamak zor.
·
386 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.