Aşk ve Öbür CinlerEdebiyat
Büyülü gerçekçiliğin en güzel kalemlerinden biri olan Gabriel Garcia Marquez den okuduğum ikinci kitaptır, Aşk ve öbür Cinler.
Karekterlerin hepsi bize Engizisyon mahkemeleri dönemini, anlatıyor.yasaklanan kitapların olduğu zaman diliminde yaşanılan caresizlikleri,din adamlarının ve kilisenin korkutmasiyla halkın kendini büyüye,sihire, cinlere , tanrıyla anlaşmaya ona adaklar adamaya götüren sureci gözler önüne seriyor. Kahramanımız Sıerva Maria on iki yaşında anne sevgisinden mahrum bir çocuk,köle hizmetcisiyle beraber pazara gider ve ısırdığı kişilerin kudurarak ölmesine sebep olan bir köpek tarafından oda yaralanır. Kendi halinde suskun,sevgisiz bu kız çocuğu kolelerle oturur mutfakta onların dillerini öğrenir.ilgiye ve sevgiye muhtaçtır.İsirildigi saklanır ama birgün ateslenir ve baba marki önce doktora götürür tatmin olunmaz, piskopos la görüşür ve manastıra kapatılır.iste bu andan itibaren bir daha göremeyeceği kızın hayatı akıl almaz olaylarla devam eder.Burada rahibelerin hiç eğitim almadığı, onların kin, hoşgörüsüz ve skolastik felsefenin kılıcını sallamaya her an hak görmeleri,o saçma sapan mantigimizin alamayacağı şeyleri günah keçisi yaptıkları her hareketine bir anlam yükleyen bu bağnaz kişilikleri ,büyük Gabito kurgunun içinde o kadar güzel yerleştirmiş ki ,bu kitabın yaptığı eleştiriyi çaktırmadan vurgulamıştır. Kölelik, ırkçılık,din,kilise,bilim bilimsellik karşıtı bir çok tema var. Bir sömürülen ülkenin durumunu bize masal gibi,yerel halkın sabit at gözlükleriyle bakmasın ne kadar doğal olduğunu anlatıyor.Buyulu gerçeklikte zaten absürt akıl sinirlarimizi zorlayan olaylari gerçek olayların içine uyumlanmis olarak görüyoruz ve bize de hiç anormalmis gibi gelmeden devam ediyoruz hikâyeye,Gabito bu akımi başlatan değil ama Latin Amerika edebiyatının en tanınmış yazarıdır, ödüllü bir yazardır,onun yazarlık kariyeri Kafka nin Dönüşümü kitabıyla başlamış,Ve Newyork Times e verdiği röportajda" ilk cümleyi okuduğumda yataktan düşecek gibi oldum, hiç bir yazar kendine bu yetkiyi simdiye kadar vermemişti" diye söylemiş ben bu şekilde hatırlıyorum umarim doğru yazmisimdir.Bu kitabi iyi ki okumuşum diyorum, Kırmızı Pazartesi kitabını da beğenmiştim,şimdi artık 1967 yılında yazımı da basılması da bir hayli zor olan basılmasının da ayri hikâyesi olan elli den fazla yabancı dile çevrilen muhteşem kurgulu,kusursuz anlatım olduğu söylenen"Yüzyıllık Yalnızlık"kitabını koşa koşa almaya. Sevgilerle,
··
450 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.