Oğullar Ve Rencide Ruhlar.
Yazarından hiç haberim yokken bir arkadaşımda gördüğüm ve görür görmez kitabın kapağından etkilenip EVET BU KİTABI OKUMAM LAZIM dediğim bir yapıt.
Minik mi minik, sevimli, şirin, aynı zamanda aksi, laflarıyla insanı arşa çıkardığı gibi yerin dibine de sokabilecek marifete sahip ALPER KAMU. ( ona sevimli ve şirin dediğim için bana kızmış olabilir )
Kitap, okumaya ilk başladığınızda sizi güldürmeyi başarıyor.
Yolda yürürken başladığım için gülmekten bir yerde oturup okumam gerekti.
Yapıtın içeriğinde trajik bir olay var.
Yeri geldi üzüldüm. Yeri geldi şaşırdım. Ama en çokta gülümsedim.
Alper yetişkinlerin söyleyebileceği laflarla yetişkinleri yerin dibine sokarken okuyucuya paragrafları tekrar tekrar okutturuyor.
İlk başlarda "hadi canım 5 yaşında bir çocuk bu" desenizde (okul öncesi öğretmen olduğumdan anlayabiliyorum) o yaşta ki bir çocuk bu düşünce tarzına sahip olabiliyor.
Yani sanırım ALPER KAMU GERÇEK!
Alper'in babasına olan düşkünlüğü ve farkettirmek istememesi, aslında ne kadar ince düşündüğü ama bunu kimsenin anlamıyor oluşu, kelimeleri normal çocuklardan farklı olduğu için etrafındakilerinin değişik düşünceleri illa ki dikkatinizi çekecektir.
Okur kitabı bitirdiğinde aslında Alper'in normal olduğunu ama çevresinin onu anormal gösterdiğini hissedecektir.
Olay örgüsünden bahsetmek istemedim.
Sadece okuyacaklara Alper Kamu'yu biraz olsun tanıtmak istedim. Hiç düşünmeden, beklemeden başlamalısınız.
··
116 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.