Bir rejim muhalifi olarak Bulgakov döneminin yerleşik anlayışının aksine Sovyetlere farklı bir bakış açısıyla bakmanızı sağlıyor. Eser otoriteye, sansüre ve dönemin dayattığı din anlayışına ironik bir eleştiri sunuyor. Parti Edebiyatı anlayışının benimsendiği hatta "Kahrolsun partisiz edebiyatçılar" sloganının hakim olduğu dönemde yazarın durduğu nokta takdire şayan.
Bulgakov'un özel hayatı Usta'yla benzeşen bazı yönler taşıyor. Kitabın başlangıcında Berlioz ve İvan arasındaki İsa temalı konuşma dönemdeki yaygın din algısı, Usta ve Bulgakov'un bu anlayışın dışında kalarak nasıl aforoz edilebileceği hakkında bize bir fikir veriyor zaten. Rejimin "mantıklı" ve materyalist yaşam biçimine karşın şeytanın her şeyin mümkün olduğu renkli dünyası ve klasik ideolojiye aykırı davrananların akıl hastası olarak kabul edilip akıl hastanesine kapatılması romandaki çarpıcı bölümler arasında. Bu durum biraz Saatleri Ayarlama Enstitüsü'ne benziyor ama SAE' nde bu bölümler bana daha çok zevk vermişti diyebilirim.
Rejime ortak olan, sorgulamayan ve kalabalık bölgede kalıp rahat bir yaşamı yeğleyen insanların Woland tarafından sokulduğu durumlarda takındıkları ikiyüzlü tavır, örneğin yabancı marka elbiseler ve dolarlar karşısında tiyaro seyircisinin tavrı, yeğeni ölmüş bir adamın cenazeye gelirken ana motivasyonunun yeğeninin dairesine konmak olması, tiyatro ve yazarlar arasındaki hakim sansür anlayışı ve hiyerarşi kısacası roman dönem Rusya'sını başarılı şekilde yansıtan bir toplum ve bürokrasi eleştirisi.
·
144 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.