Srebrenitsa... Acının, yokluğun, gözyaşlarının bile bile ölüme yürümenin ve varolmanın yeri.
1992 - 1995 seneleri aradısından yazarımız Hasan Nuhanoviç, ailesi ve tüm Bosna halkının başından geçen talihsiz katliamın ve Sırp soykırımının en acı belgesi.
Dağlara sığınan, aç kalan, ölüm kalım savaşı veren, hem özgürlüklerine hem de tecavüz edilen bir halk.
Etkiledi mi ? Etkilemek ne kelime merminin vücudu deldiği kurşunlar gibi bu kitap da beni deldi geçti.
Özellikle bir bölümünden çok etkilendim ki Osman isimli bir Boşnak ile dağdan indirdiği annesini sürüklenerek götürürken Hasan'ın annesinin üstüne basarak onu uçurumlardan sürüklemesi ve annesinin ağaç dallarına tutunarak hayatta kalması.
Son bölümde Hasan'ın sevdiklerini ölüme gönderirken öğrendiği İngilizce sayesinde askeri üsde kalması ve hayatta kalması BM adına çalışması.
Dünyadaki tüm savaşlarda olduğu gibi Avrupa yine uyuyor. Ben insanlığımdan utanıyorum.
Bazı Alıntılar
Bizim sallandığımız yere çok az sayıda bomba düşmüştü ama hepimiz bu kanatlı topların dünyadaki tüm kötülüklerle beraber doğrudan üzerimize sakındığı izlenimine kapılmıştık.
Kaçmak için tek seçeneğimiz gökyüzüymüş gibi görünüyordu.
Bazen de çocuklar çoktan yitirilip unutulmuş atalarının günahları için hesap verir.
Aptal cesareti olanlar, savaşta deneyimli olanlar ve çaresizlikten gözlerini karartanlar masalarına ekmek götürürken, biz boş bir masanın önünde oturup boş midelerle kaçınılmaz sonumuzu bekliyorduk.
Ölüm yanımızdan bir saniye bile ayrılmayan bir dostumuz gibiydi. Bizim yol arkadaşımızdı.
" Çetnikler kasabada bir genelev kurdu ve yaklaşık elli Müslüman kadını orada zorla çalıştırdı. Bölgede yaşayan Çetnikler ziyaretçilerini, " Seç bir tanesini, istediğini al " diyerek geneleve davet ediyordu ama zamanla kadınların sayısı azaldı çünkü Çetnikler kadınlarla işleri bittiğinde onları öldürüyordu.
Otların arasında üç gün boyunca gezinerek katliama tanık olan adam, köprüye götürülüp nehre atılan Müslümanların bazılarının suya düştüklerinde ölü olduğunu ama bazılarının boğazları tam kesilmediği için suyun içinde can çekiştiğini söylemişti.
Babamın önümde diz çöktüğünü görünce gözlerim yaşardı. Hayata yenik düşmüştü. Kendi oğlu tarafından dize getirilmişti.
·
139 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.