Psikoloji ve kişisel gelişim üzerine düştüğüm bu dönemde benim için çok fazla verim aldığım bir kitap oldu.
Yazar kendisinin küçükken yaşadığı ve yıllar sonra fark ettiği suçluluk duygusundan yola çıkarak, kendimizi nasıl affetmemiz gerektiğinden bahsediyor. Kendini affetmenin içimizde yatan aslında bilinçaltımızda olan suçluluk duygularını tanıyıp, onları özgür bırakmakla ilgili olduğunu anlatarak ve bunu bize uygulamalarla birlikte de pekiştirmemizi sağlıyor.
Okurken hissettiklerimi anlatmanın kelimelerle yetersiz kalacağını düşünüyorum. Her bölümünde bir farkındalık yaşadım. Hayatımda eksik olduğum bu yanı ‘Kendini Affet’ ile tamamlayabileceğimi görmek beni heyecanlandırdı. Henüz uygulamalara geçmemiş olmama rağmen başarabileceğimin umudu oldu bu kitap.
Kendisiyle ve duygularıyla barışmak isteyen herkese tavsiye ederim….
#alıntı
“Benim yetiştiğim coğrafyada kendini iyi hissetmek sanki kötü bir şeydi.”
“İncinmişlikler ' boş verilerek' geçiştirilemez...”
“Çocukken zihnim ne kadar duruydu. Tamamlayamadığım ödevlerim haricinde üzüleceğim bir şey yoktu sanki hayatımda.”
"Affetmelerin içinde en zoru, affedilmeye ihtiyaç duymayanı affetmektir."
“Yası tutulmamış veya bir başka deyişle o an yaşanmamış olan duygu bedendeki bir damarın tıkanıklığı gibidir.”