Bu aşk değilde nedir?Aşk
Ahmed Arifin okuduğum ilk eseri.
Eseri okurken kendime sıkça şu soruları sordum;
"Ahmed Arif sen nasıl bir aşk adamısın?
Bir insan bir insanı gerçekten bu kadar sevebilir mi?
Uzaktan, hiç dokunmadan, sarılmadan, öpmeden nasıl aşık olabildin ve hasretine dayanabildin?"
Bu soruları sorma nedenim şu;
Ahmed Arif aşkını, duygu yoğunluğunu ve düsüncelerini çok iyi şekilde bana hissettirdi.
Kimi yerde duygulandım, sevindim, şaşırdım. Özellikle Leyla Erbile uzaktan, ona karşı hissettiği aşk beni şaşırttı. Öğrendim ki sevmek için illaki sevdiğinin yanında olmasına gerek yokmuş, senden kilometrelerce uzakta olsa bile, onu öpemesende, sarılamasan da sevebilip aşık oluyormuşsun.
Çoğu yerde Leyla Erbili kıskandım, onun yerinde olmayı istedim. Bu kadar çok ölesiye sevilmek nasıl bir duygu merak ettim.
Fakat şu sıkıntı var ki Leyla Erbil Ahmed Arifin aşkına tam olarak karşılık vermedi. Burda kızmıyorum ona anladımki gönüller bir olmayınca olmuyor, tek başına sevmek yetmiyormuş:(
Bazı okuyucular Ahmed Arifin küfürlerinden rahatsız olmuş, açıkçası Ben rahatsız olmadım. Gayet samimi buldum:)
Son olarak çok beğendiğim birkaç cümle bırakıyorum şuraya;
" Dünyaya geldiğime pişman değilim! Seni tanıdım çünkü."
" Seni ölesiye öperim canım . Nerde o ölüm! Tanrı bana hep kepaze ölümler sundu."
" Lakin dünya dünya olalı kimselerin benim gibi sevdiğini sevebildiğini sanmıyorum."
Okumanızı tavsiye ederim kesinlikle. Herkese iyi okumalar:))
··
422 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.