Bu kitapla birlikte yazarın külliyatını bitirmiş bulunmaktayım. Paylaşmadığım çok minik “Deniz Duası” adında bir kitabını daha bitirdim arada.
Öncelikle bu kitap da diğerleri gibi Afganistan’ın zor yıllarını, Taliban’ı, çocuk istismarını anlatıyordu. Yazarın tüm kitaplarını okuduktan sonra diyebilirim ki en çok bu yönü eleştirilebilir. Farklı konu başlıkları farklı isimler ama aynı olaylar. Sonra yazarın kendi hayatına dönüp bakınca yaşadıklarını yazdığını anladım. Otobiyografik yönü çok fazla romanların.
Ön bilgi vermeden anlatacak olursam Hasan ve Emir adındaki iki arkadaşı okuyoruz aslında. Arka planda da bu bahsettiğim yan olaylar var. Her sayfayı çevirdiğinizde olayın biraz daha derinlerine iniyorsunuz. Dünyada kötü olan adaletsiz olan ne varsa bunu çocukların ödediğini bir kez daha çarpıyor yüzümüze.
Ha şunu da söylemeden geçemeyeceğim: yazarımız tüm bu olaylara karşı Amerika’yı kahramanlaştırıyor. Sanki Afganistan’ın kurtuluşu Amerika elinde gibi. Bush’un elinden aldığı ödüller de taraflı oluşun kanıtı zaten. Fakat dönüp bakınca Afganistan’ı Taliban elinden kurtarmak adını yıllarca işgal eden de Amerika’dır. Edebiyatın böyle masum konular üzerinden algı yönetimi amacıyla kullanılmasına da karşıyım.
Onun dışında çok rahat okunan bir kitap. Khaled Hosseini’nin ilk kitabı ve en çok okunan kitabı bu zaten. Hatta en beğenilen kitabı bu diye ben de sona bırakmıştım. Ama açıkçası benim favorim “Bin Muhteşem Güneş” hâla.
Eğer siz de benim gibi tüm kitaplarını bitireyim bu yazarın diyorsanız bence önce bu kitabı sonra “Ve Dağlar Yankılandı” sonra araya bir kahve içimlik “Deniz Duası” son olarak da “Bin Muhteşem Güneş”i okumalısınız.
·
463 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.