Severek okuduğum bir kitap oldu. Edebiyatımızın nadide eserlerinden biri, yeni tanışma fırsatım oldu. Tanpınar Dokuzuncu Hariciye Koğuşu için "acının ve ıstırabın yegâne" kitabı demiş. Bu söz kitabın ta kendisi. İnsan ruhunun çektiği acıları, hasta bir insanın psikolojisini anlatan yazar, bunu gerçekçi bir şekilde bize de duyumsatarak anlatmıştır. Kitabı okurken kahramanla empati kurup çektiği acıları bir an hissetmeye başladım diyebilirim.