Tezer Özlü'yü ablam ilan ettiğim ya da ona çok içten Ablam diyerek okuduğum kitabı: Yaşamın Ucuna Yolculuk. Bir taraftan aramızda çok büyük bir bağ kuruyorum bir taraftan ise onun hislerine, anlattıklarına erişemeyeceğimi görüyorum. Onu tanımlayan "Türk Edebiyatının Gamlı Prensesi" ismini düşünüyorum. Kendi kendime istemsiz bir itirazda bulunuyorum! Kendimden bildiğim "yaşam özlemini"nin Tezer Abla'da ne denli yoğun olduğunu hissediyorum sanırım o sebepten. Tezer Özlü bir uçta ne kadar "gam"lı görünse de hayatı bu kadar güzel yorumlamaya, gözlemlemeye çalışan bir yazarın neden özellikle gamlı olarak adlandırıldığını da soruyorum. Gözlemleyip yazdıkları hayatının bir tarafının, ya da her tarafının, trajik yönlerini yansıtıyor, sebebi budur diyorum. Fakat burada bitmiyor işte. Muhteşem bir gözlemle inceliyor dünyayı, tam bu yüzden bu kadın bu dünya ve hayata karşı çok güzel bir aşık diyorum. Buğday tarlalarına bakıp dünyayı tanımlamak diyor. Geceden bahsediyor. İnsanın kucaklamak istediği bir gece diyor. O kadar güzel seviyor ki doğayı, sonunda kendini de sevdiğini mi anlıyoruz? Yazılarında sürekli tek başına, bir yolculukta bir yürüyüşte olduğunu görüyorum. Ne kadar mükemmel. Bir şeyleri hatta çok şeyi tek başına yapmayı seviyor diyorum bu kadın. İnsanlara öfkeyle, nefretle yaklaşıp kendini çektiği bir tutum olarak değil, gerçekten tek başınayken onlarla da bağ kurabildiği için belki de. Kitaptan Tezer Özlü analizi mi yaptım bilmiyorum fakat zaten eser bir anlatı. Tezer Abla'nın hayatından kesitler. Sevdiği iki yazar Kafka ve Pavese'den , bu ismi senin sayende öğrendim Tezer Abla sayende okumak istiyorum kitap okuyan bir gencin elinde görmek istediğin bir yazardı kendisi, sık sık bahsettiği onlara doğru yaptığı bir yolculuk gibi de bu kitap. Kitabı bitirdin ne anladın? Ne kaldı aklında? Hiçbir şey belki. Ama bir yakınını izledin. Ne kadar trajik tespitleri olsa da içinin bir tarafının koca bir yaşam sevgisiyle dolu olduğunu gördün. Kitabın en güzel taraflarından biriyse Tezer Abla'nın yazışındaki o kendi kendine konuşma hâli. Kendine soruyor. Bazen cevaplıyor bazen cevaplamıyor. Sadece kendiyle konuşuyor. Kendi hislerini ölçmek istiyor belki. Bu yüzden dışarıya yaptığı gözlemde en çok kendi duygularını, düşüncelerini ölçüyor. Kendisiyle söyleştiği bu kitapta karşılaştığı yollar, yerler ve insanlar onun belki de en kıymetli yolculuğa çıkmasında rol oynuyor: Yaşamın Ucuna Yolculuğa.
··
56 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.