Hakikat aşkı, samimiyet kültü belki de Gide’in düşüncesinin temel özellikleridir. Diğer kitaplarında olduğu gibi pastoral senfonide de kahramanlar manevi değerlere sahip bir ailenin mensupları.
Kısa bir hikayeden oluşan pastoral senfoni aslında bir pederin günlüğü. Olay örgüsü ana karakterlerimizden protestan bir papazın, ölüm döşeğindeki yaşlı bir kadının son anlarında dini vecibelerini yerine getirmesi için yardıma gitmesiyle başlıyor. Yardım için gittiği bu evde yaşlı kadının yeğeni olan kör bir kızla karşılaşıyor, kadının ölümüyle kimsesiz kalan kızı orada bırakmaya vicdanı el vermiyor ve himayesi altına alıp evine götürüyor. Oldukça kalabalık bir aileye sahip olan pederin eşi duruma sıcak bakmıyor çünkü zaten bakmaları gereken bir sürü çocukları var. Yine de kabullenmek zorunda kalıyor ve Gertrude adındaki bu kör kız hayatlarına dahil oluyor. Peder kızın tüm sorumluluklarını üstlenip onunla yakından ilgileniyor, bu durum eşini oldukça rahatsız ediyor, çocuklarına hiçbir zaman göstermediği ilgiyi bu kıza gösteriyor olması üstüne üstlük evin ve çocukların tüm yükünü kendisine bırakması kadını rahatsız ettiği, yorduğu kadar üzüyor da.
Gertrude ve peder arasında bir sevgi bağı gelişiyor. Diğer bir taraftan Gertrude’e aşık olan pederin oğlu Jacques’ı ve babasının onu Gertrude’den uzaklaştırmaya çalışma çabasını da görüyoruz. Peder ve Gertrude arasındaki bu sevgi daha ileri bir boyuta taşınıyor ancak Gertrude körlüğünün tedavisiyle bunun bir yanılsama olduğunu fark eder.
Dramatik, duygusal bir öykü olan kitapta, André Gide “körlük” ve “günah” kavramlarına sıkça vurgu yapmakta. Kitapta ikili ilişkiler, iyi ve güzel, kötü ve günah sorunları ele alınmış. Pastoral senfoni’de papazın tavrında, Gide’in karakterlerine ilişkin yargısında muğlaklık vardır.
··
559 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.