Vergi Manyağı MoizEfendi: "(Mayıs Ayı (1-31 Mayıs 2022) Öykü Etkinliği kapsamında)": (Mayıs Ayı (1-31 Mayıs 2022) Öykü Etkinliği kapsamında) #165617869 Konu: Yazmak ------------------------------ "Deneme Bir Ki" Öğrenmem üç ay sürdü. Abim her gün desenli halının üzerine yatarak ödevini yapardı, asker gibi sürünürken. Sürünürdü zaten, hala sürünür ama zihnen. Yanında destek oldum. Oynamaya devam etsem köstek olurdum. Oynamamayı seçtim. Annemin ilgisini çekebilirdim. Yanımızda olup görebilseydi eminim memnun olurdu. Sıcak sobanın üzerine demliği koymaktı görevi, öyle biliyordum, ama isyan etti ve gitti. Ödevimi yalnız yapmam gerekti. Böylece güzeller güzeli öğretmenimin ilgisini çekebilirdim. Tayini çıktı, yazmanın anlamı kalmadı. Üç ay sürdü öğrenmem, sonrası sessizlik. Belki okumak daha iyi gelir diye düşündüm. Kendim yazamıyorsam eğer, başkasının yazdığına göz atmak iyi gelebilirdi. Zaten çalmayı severim, gözetlerim. Onun göremeyeceğini gördüğümde alır giderim. Böylece babamın ilgisini çekebilirdim. Şimdi yanımızda değil, belki yazıyordur günah defterine. Mız diyorum, evet, abim hala yanımda. Pres makinesine kaptırdığından beri elini, daha düzgün yazabiliyor. Kitabı tutamıyor olsa da, sayfaları hızlıca çevirebiliyor. Söylediği şarkıları ben yazıyorum onun yerine. Şan eğitimi almadı evet, ama yaktı sesini zamanla, bağıra çağıra geçmişine. En güzel hatıralarımı yazmamı istediğinde sevgilim, bir liste yaptım en derincesinden. Her maddesini yazmam onar dakika sürdü. Zaten acelem de yoktu dökülmek için, otuz beş yıl sürdü öğrenmem. Beş yılı beş dakika; on yılı üç dakika ve yirmi yılı on beş saniye. Kaptırdım kendimi pres makinesine, şekle girdim müşteri istercesine. Yazdım sonunda, ödül verdiler. Çok zor bir hayat geçirmişsin, bir de bir geçirmeyelim dediler. Terbiyesiz herifler. Siz okumayın diye yazdım. Seçerken de okudunuz mu, yoksa kendiniz tekrar mı yazdınız zaten....

(Mayıs Ayı (1-31 Mayıs 2022) Öykü Etkinliği kapsamında)

#165617869 Konu: Yazmak ------------------------------ "Deneme Bir Ki" Öğrenmem üç ay sürdü. Abim her gün desenli halının üzerine yatarak ödevini yapardı, asker gibi sürünürken. Sürünürdü zaten, hala sürünür ama zihnen. Yanında destek oldum. Oynamaya devam etsem köstek olurdum. Oynamamayı seçtim. Annemin ilgisini çekebilirdim. Yanımızda olup görebilseydi eminim memnun olurdu. Sıcak sobanın üzerine demliği koymaktı görevi, öyle biliyordum, ama isyan etti ve gitti. Ödevimi yalnız yapmam gerekti. Böylece güzeller güzeli öğretmenimin ilgisini çekebilirdim. Tayini çıktı, yazmanın anlamı kalmadı. Üç ay sürdü öğrenmem, sonrası sessizlik. Belki okumak daha iyi gelir diye düşündüm. Kendim yazamıyorsam eğer, başkasının yazdığına göz atmak iyi gelebilirdi. Zaten çalmayı severim, gözetlerim. Onun göremeyeceğini gördüğümde alır giderim. Böylece babamın ilgisini çekebilirdim. Şimdi yanımızda değil, belki yazıyordur günah defterine. Mız diyorum, evet, abim hala yanımda. Pres makinesine kaptırdığından beri elini, daha düzgün yazabiliyor. Kitabı tutamıyor olsa da, sayfaları hızlıca çevirebiliyor. Söylediği şarkıları ben yazıyorum onun yerine. Şan eğitimi almadı evet, ama yaktı sesini zamanla, bağıra çağıra geçmişine. En güzel hatıralarımı yazmamı istediğinde sevgilim, bir liste yaptım en derincesinden. Her maddesini yazmam onar dakika sürdü. Zaten acelem de yoktu dökülmek için, otuz beş yıl sürdü öğrenmem. Beş yılı beş dakika; on yılı üç dakika ve yirmi yılı on beş saniye. Kaptırdım kendimi pres makinesine, şekle girdim müşteri istercesine. Yazdım sonunda, ödül verdiler. Çok zor bir hayat geçirmişsin, bir de bir geçirmeyelim dediler. Terbiyesiz herifler. Siz okumayın diye yazdım. Seçerken de okudunuz mu, yoksa kendiniz tekrar mı yazdınız zaten. Hayalleriniz de abim gibi sürünüyor, bir başkasına muhtaç yaşıyor. Allah süründürmesin, yazdıysa bozsun. Yazarken zorlanmış mıdır acaba, eklerken bir bir dertleri, üzüp sonra sevindiresin ki kulun kölen olsun. El-âlim demişler, daim olsun. Hepimize de ders olsun, imtihan dünyası. Bir daha da yazmam diyorum. Bırakacak bir şeyim var mı. Gül’üm gittiğinden beri, benden geriye ne kaldı. Sesim bile çocuğa benzemiyor artık, kendimi dinlediğimde. Otuz beş fazla değil, evet, ama başkasına göre. Geriye kalanı düşünürsek, kalan yoksa, ben de artık olmayacaksam, bu kadarı da fazla. Son kere daha yazdım sana. İlgini çekebilirdim. Artık ihtiyacım olmamasına rağmen, belki bir jübile olarak gülebilirdim. Bir daha da yazmam diyorum. Ama okumayı hala seviyorum. Yazarsan severim, söylersen okurum, seversen yine yazarım. 27 Mart 2022 ----------------------------- https://1000kitap.com/cunkuonunkafasivar

Etkinlik

··

753 Gösterim

Yorumlar

Lütfen giriş yapınız.