İbrahim Kaygın: "Yarına Şartlan!": Yarına Şartlan! Bugün de bitti... Acıyla geçti günlerim. “Bugünü yaşa“ ama unutma geçen günleri! Dertlerin bunaltısıyla doldu gözlerim. Yürekte geçmişin silinmeyen izleri... Yürüyorum... Bir sokak ortasında, yalnızım... Kalabalıklar içinde yalnız kalmışım. Hayatın sahteliğinden uzak bir yer ararken Baktım ki sahteliğin tam ortasında kalmışım! Kafamı kurcalayan sorunlardan boğuldum. Söylesem çare değil, sussam olmuyor. Verilen tesellilerle bardak dolmuyor. Unutmaya çalışsam; olmuyor, olmuyor! Kendi aleminde herkes. -Kime, ne sorsam? Kimisi de der: "-Ben senin yerinde olsam..." Gelmedim oltaya, canımı koydum ortaya. Kimin cesareti var ki benimle olmaya? Cevapsız sorular kemirirken beynimi "Acaba" diyorum, "Düşündüğüme değdi mi?“ Geride kalan yirmi iki yıllık öğreti: Sen söylemezsen, kimse anlamaz derdini! Esersin, gürlersin; yıkarsın dağları Bazen öyle bir an gelir, basiretin bağlanır! "Ağlamak çare değil" dedim ve direndim. Ne kadar üzülsem de yarına bilendim! ...

Yarına Şartlan!

Bugün de bitti... Acıyla geçti günlerim. “Bugünü yaşa“ ama unutma geçen günleri! Dertlerin bunaltısıyla doldu gözlerim. Yürekte geçmişin silinmeyen izleri... Yürüyorum... Bir sokak ortasında, yalnızım... Kalabalıklar içinde yalnız kalmışım. Hayatın sahteliğinden uzak bir yer ararken Baktım ki sahteliğin tam ortasında kalmışım! Kafamı kurcalayan sorunlardan boğuldum. Söylesem çare değil, sussam olmuyor. Verilen tesellilerle bardak dolmuyor. Unutmaya çalışsam; olmuyor, olmuyor! Kendi aleminde herkes. -Kime, ne sorsam? Kimisi de der: "-Ben senin yerinde olsam..." Gelmedim oltaya, canımı koydum ortaya. Kimin cesareti var ki benimle olmaya? Cevapsız sorular kemirirken beynimi "Acaba" diyorum, "Düşündüğüme değdi mi?“ Geride kalan yirmi iki yıllık öğreti: Sen söylemezsen, kimse anlamaz derdini! Esersin, gürlersin; yıkarsın dağları Bazen öyle bir an gelir, basiretin bağlanır! "Ağlamak çare değil" dedim ve direndim. Ne kadar üzülsem de yarına bilendim! * Ne çok dert yaşarsın hayatta, kolaysa unut! Herşeye rağmen tek dayanacak duvarsa, umut. Kalbim teklemekte, beyin vermez oldu komut. Bak! Yine ellerim titrek, gözlerim bulut. Kendimi anlatırken, bıkan bir halim var. İstesem de anlatamam, sanki buna halim var! Bir kalem var elimde, bir de kopuk sayfalar... Çare bu değilse, -bilmem- bana neden fayda var! Bir çok safha var hayatımda geçtiğim Ve çok da seçenek oldu bir kenara ittiğim. Doğru bildiğim çok yanlış da oldu, evet. Kazanmayı öğretir hayat zamanla, kaybederek! Kazanmaktan ziyade, önemli olan hak etmek. Amiyane tabiriyle 'çalışmayana yok ekmek!' Yorulmak güzeldir, karşılığını alırsan. O da çakallardan sana bir şey kalırsa! * İnsanlığı yutan koca şehirlerde yok yerim. Sıkıcı konulara yazılan akıcı şiirlerde bul beni! Bir volkan gibi yaktıkça dert beni Kaç hayal denizinde boğdum ben kendimi! Kederli anlarım ve katıksız sevdalarım İçimden neleri aldı, yine dayandım, yılmadım! En güvendiklerim kalbime nişanladı Yine de tek çare yürekteymiş, anladım. Kimse inanmasın, sen yolunda devam et. Sabırdan geçer ancak, ulaşılacak selamet. Hedefe varmak için gerek biraz cesaret. Ben yoluma canımı koydum, budur kefalet. Bir şeyleri düzelteceksen, kendinden başla. Yanlışı silmek için doğruyu bilmek gerek başta. Korkma, isterse dünya üstüne gelsin; Sana en çok zarar verebilecek kişi yine sensin! * Kalbini duy ve de gerçeği gör! Haydi! Yanlışa sapmadan bulmalı yön. Bugünü iyi oku ve yarına şartlan, Ne kadar acımasız olsa da şartlar! Özüne dön ve de gerçeği gör! Haydi! Yanlışa sapmadan bulmalı yön. Bugünü iyi oku ve yarına şartlan, Ne kadar acımasız olsa da şartlar! îcâzkâr - 2011

Şiir

81 Gösterim

Yorumlar

Lütfen giriş yapınız.