Foucault'un hapishaneler ve mahkumların "ıslah edilmesi" hakkındaki düşünceleri kitabın özellikle de 2. bölümünde etkileyici bir şekilde hayat buluyor. Kitap, devletin bir mahkumdan "doğru bir vatandaş" yaratma çabasını anlatırken aynı zamanda hapishane içindeki mikro-iktidarın nasıl işlediğine de çok güzel bir örnek sunuyor. Disiplinin bedenen de sağlanabilmesi için "ehlileştirme" çalışmaları sırasında karakter gözetim altında kalıyor ya da ilaçlarla müdahale ediliyor.
Kitabın genel akışına dair yorumum ise, anlatımda kahraman bakış açısının kullanılması hikayeyi güçlendiren bir dil olmuş. Neyin iyi neyin kötü kabul edildiğinin net bir ayrımı olmadığını fark edip bildiğimiz gerçekleri sorguluyoruz. Fakat, kitap içinde tetikleyici unsurlar barındırdığı için okumasının zorlayıcı olduğunu söylemeliyim.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.