Yazarın okuduğum ilk kitabı. Kitap sade ve yalın bir şekilde yazılmış. Betimleme, benzetme yok denecek kadar az. Kısa, öz, açık bir anlatımı var. Bir günde bitirebilir. Bu şekilde olmasına rağmen konusu ile çok etkiledi. Okurken baş karaktere hem kızıp hem üzülüyorsunuz. Kitabı bitirdikten sonra kitaptan etkilenilmez diye düşündürüyor. Bitireli iki gün oldu ve benim aklıma sürekli Fugui'nin kendi yaşamını diğer iki tanıdığı ile karşılaştırması, halen yaşıyor olmasının verdiği umut ve mutluluk ile hikayesini sonlandırması geliyor. Yaşıyor olmak umut etmek, zaman varken bir şeyler için çabalamak, üretmek, bir cana dokunmak...