The invisible life of Addie LaRue || #kitapyorumu
“Word of advice. Next time you try to return a book, don’t return it to the same person you stole it from the first time.”
A rock drops inside her chest. “What?”
He shakes his head. “You were just in here yesterday.”
“I wasn’t—”
“I remember you.” Three words, large enough to tip the world.
𝑰 𝒓𝒆𝒎𝒆𝒎𝒃𝒆𝒓 𝒚𝒐𝒖.
(öldüğüm 73367273 sahneden sadece biri)
Selamlar! Addie LaRue çok uzun bir süredir Türkiye'de çıksın diye beklediğim kitaplardan biriydi. Haklarını aldığı halde kitabı çıkarmayan malum yayın evinden umudu kesince, orjinal halini okudum ve yorumuyla geldim.
Adeline, 1691 yılında Fransa'nın Villon kasabasında doğmuş. Her ne kadar kısıtlayıcı bir ailesi de olsa, Adeline çocukluğunu kasabanın dışında çıkıp Paris ve diğer şehirleri görmeyi hayal ederek geçirmiş.
Adeline 23 yaşına geldiğinde ailesi onu dul kalmış bir adamla evlendirmeye karar veriyor. Fakat Adeline özgür ruhlu, evlenmek hiçbir zaman onun hayali olmamış. Her ne kadar ailesine yalvarsa da hazırlıklar yapılıyor ve düğün günü kapıya dayanıyor.
Fakat Addie düğünden kaçıyor ve dua etmemesi gereken tanrılara dua ediyor. Çağırısına cevap veren karanlıkla aralarında bir anlaşma yapılıyor, Addie özgür ve uzun bir hayat yaşayacak. Fakat analaşmanın bedelini bilmiyor tabiki. Hayatı boyunca tanıştığı ya da eskiden tanıdığı herkes onu unutacak. Düşünsenize? Biriyle tanışıyorsunuz ve sizi sadece birkaç dakika görmediğinde bile artık onun için bir yabancı olmuş oluyorsunuz.
Addie 300 yıl boyunca bu lanetle yaşayacak.
Ta ki kitapçıda karşılaştığı biri onu hatırlayana kadar. ️
Addie şuana kadar okuduğum en iyi kitaplardan biri net bi şekilde... Beni o kadar etkiledi, o kadar duygudan duyguya soktu ki okurken çıldırdım. Addie 1691 de doğsa da lanetlendikten ve ölümsüz olduktan sonra 300 sene boyunca yaşadıklarını bölüm bölüm yazmış yazar. Bir bölümde 2014 yılında şuanki Addie'yi okuyorken bir sonraki bölümde atıyorum 1700 yılına geçiyoruz ve Addie'nin eskiden yaşadıklarını okuyoruz.
Özellikle lanetlendikten sonraki 50 yılı okumak çok kötüydü... Mahvoldum, bittim Addie'min yaşadıklarına. Çok kötüydü cidden çok kötüydü.
Tabi bir yandan da Addie'yi lanetleyen 'karanlık' var. (old god? şeytan? iblis? ne olduğunu çözemedim sjsjsjjs) Bu arkadaş, yani Luc, kitabın kötü karakteri. Addie'nin eskiden yaşadıklarını okurken genelde karşımıza çıkan (hatta genelde bu tarih July 29 oluyor, Addie'nin lanetlendiği gün) kişi de Luc. Genelde happy anniversary my Adeline ya da hello Adeline diyerek giriş yapıyor VE ÇOK HAVALI BIRI CIDDEN ÇOK SEVIYORUM!!!!
“Happy anniversary, my Adeline.”
She looks at him, lips parting with their usual retort, but then stops short. If she is his—then by now he must be hers as well.
“Happy anniversary, my Luc,”
Addie lanetle yaşamaya öğrenirken onun aşık olmasını, tarihin ilerlemesine, Paris'i ve birçok şehri gezmesine şahit oluyorsunuz. Hatta bazı kısımlarda çıkan veba salgınını, savaşları, Fransız ihtilali ve ünlü düşünürleri falan da karşımıza çıkarıyor yazar. Bu da kitabı daha gerçek gibi kıldı benim için...
Dili hakkında da konuşmak gerekirse ilk başlarda acayip gözüm korkmuştu çünkü dili şiirsel gibi kitabın. Hatta ilk 150 sayfayı çok yavaş okumuştum ama alıştıktan sonrası su gibi aktı ve elimden bırakamadım.
Özellikle sonlara doğru AŞIRI GÜZELDİ!
hem geçmiş hem şimdiki zaman... Bir yandan Luc bir yandan Henry, yaklaşan 29 temmuz falan derken sadece ve sadece BU KITABI OKUYUN LÜTFEN DIYORUM!!!
Herkese tavsiye ediyorum. ️
*Spoiler olmayan spoiler*
Bence V. E. Schwab aslında bot ve bu kitabı Henry yazdı.
The Invisible Life of Addie LaRueVictoria Schwab (V.E. Schwab) · Tom Doherty Associates · 2020546 okunma
·
430 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.