Puan vermedi·126 syf.··Beğendi
· Siçanlar və adamları o qədər də uyğun olmayan bir dönəmdə oxudum. İnsanın 20 lərinin başında olub , qurduğu xəyallarının hədəf olaraq getdikcə solduğunu , xoş xəyallara çevrildiyi , həyatın acı reallıqları ilə yeni yeni üzləşdiyi , amma 30 larındakı hər şeyi qəbullanmış solğun adam olmadığı , hələ də mübarizə etmə istəyi olan həmin o dönəmdə... Georgun " bu xəyalın gerçək olmayacağını başından bəri bilirdim dediyi anı təsəvvür edə bilirəm. " Bu boşluq hissini ağlımda canlandıra bilirəm...