Virginia Woolf’un okuduğum ikinci kitabıydı ve bir bir önceki kitabında hissettiklerimi bu kitabında da hissettim. Tamam; bilinç akışı tekniği, iç konuşmalar, var olma çabası… Bir noktadan sonra tüm bunlar karnınızı deşmek için etrafınızda ekmek bıçağı aramanıza sebep oluyor. Okuma süresince yazarın hayatı aklınıza geliyor. Bir insanın yaşamında hiç mi mutlu anlar olmaz?