Kitabın yazarı Maksim Gorki, otobiyografik üçlüsünün ilk kitabı olan ‘Çocukluğum’ eserinin sonunda belirttiği gibi, dedesinin “Git ve hayata karış Aleksey!” demesinin sonunda 8 yaşında iş hayatına atılmış. Bu hayat onun çalışması, ayakta kalabilmesi için para kazanmasını ve türlü türlü işlere girmesini gerektiriyordu. Aleksey bu iş hayatındayken bir sürü değişik Rus insanını tanıdı, bu insanlar yazarın karakterini şekillendirdi. Bu zorlu hayattan bir an olsa bile soyutlanmak için kitaplar okudu, kitapları herkesten ve her şeyden çok sevdi. Hayatını sürdürebilmek için zorlu işlerin üstesinden gelmeye çalıştı.
Kitap konu açısından sürükleyici olmasa da olağanüstü anlatım ve kelime oyunları beni bu esere bağladı. Her bölümü okuduğumda yeni bölüme geçmek için can attım resmen. Özellikle Maksim Gorki’nin çocukken yaşadığı bir olayı anlattıktan hemen sonra kitabı yazarkenki olgunluğunda cümleler kurup kitaba katması, yorumlar yapması en çok hoşuma gidendi. Sanki çocuk bir zihnin bir anda yetişkin bir zihne dönüşmesi gibi hissettim. Kitabı da çok severek okudum. Serinin üçüncü kitabını da hemen okuyacağım.
48 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.