Son dönemlerde okuduğum en iyi bilim kurgu romanlarında biri. Distopik ogelerle dolu kitap 1952 yılında yayınlanmasına rağmen 2 binli yıllara ve sonrasına gönderme yapıyor. Bu açıdan bakınca yazarın teknolojik anlamdaki ileri görüşlülügü sizi hayrete düşürüyor.
Kitabi birçok kitapevinde raflarda görüp kitap hakkında hiçbir fikrim olmadan sadece isminin ilginç gelmesi sonucu almam ayrı bir tuhaflık. Kitabi elime aldığım an kitabın ne ile ilgili olabileceğine dair tahminimin çok ötesinde bir konu olması da bir başka şaşkınlık.
Kitap ile ilgili açıklamalardan önce isminin neden Fahrenheit 451 olduğuna değinmek konuya giriş anlamında önemli olacaktır. Ray Bradbury kitabi yazdıktan sonra birçok isim düşünmüş fakat konu ile ilgili olacağını düşünerek bulundugu şehrin itfaiye müdürlüğünü arayarak kitap kağıtlarının kaç derecede yandığını sorduğunda 451 Fahrenheit cevabını almıştır. O da Fahrenheit 451 diye değişiklik yapar kitabın adını koymuştur.
Gelelim kitabın konusuna baskıcı bir yonetimin koydugu bir yasaya göre görevleri aslında yangını söndürmek olan itfaiyecilerin kitaplari yakması. Bu iş Montag dışında bütün itfaiyeciler için normaldir. Montag bir akşam yangından dönünce 17 yaşındaki Clarrise ile karşılaşır ve onunla konusur. Clarisse tanıdığı herkesten çok farklıdır. Yaptığı konuşmalar Montag da bir uyanışa neden olur.
Kitap baskıcı yönetimlerin, teknolojinin insan üzerindeki etkisini çarpıcı bir dille anlatıyor. Okurken geleceğe dair korkulariniz ister istemez oluşuyor. Kitap okumayı sevenler için teknoloji bu kadar ilerlemeden önce insanın bilgi kaynağı olan kitaplarin bir gün gelir de yakılmak zorunda kalabileceği düşüncesi çok ağır bence.
Kitapta Montag in ağzından dökülen şu sözler bu durumu özetler cinsten.
"Bir insanın etrafındaki dünyaya ve hayata bakarak bazı düşüncelerini yazıya dökmesi belki bir ömür sürdü,; sonra ben geldim ve iki dakikada bam! Her şey bitti."
Kitap bilim kurgu türünde yazilmasinin yanisira didaktik ögeler de barındırmaktadır. Kitaptaki kahramanlardan biri olan Granger 'in dedesinin ölümü için söyledikleri bu fikri doğrular niteliktedir.
" Dedem öldüğünde aslında onun için değil de yaptığı onca şey için ağladım. Ağladım çünkü onları bir daha asla yapmayacaktı... O dünyayı biçimlendirdi. Dünyaya bir şeyler yaptı. Onun öldüğü gece dünya on milyon iyi eylemden mahrum bırakıldı. "
Kitabın yazarı kitabı yazma sebebini açıklarken "Yaya" adlı öyküsünün nasıl ortaya çıktığını ve bu öykünün kitaba olan etkisinden de bahsediyor. Bu nedenle bir dahaki okuma planıma "Yaya" kitabini da eklemeyi ve kitabin François Truffaut tarafından çekilen filmini izlemeyi not ediyorum.
Kitaptan beğendiğim birkaç alıntıyi da yazıp bitiriyorum.
"İnşa etmeyenler yakmalıdır. Tarih ve çocuk suçlular kadar eskidir."
" Taraf degistirdigimde sadece ne yapacağımın söylenmesini istemiyorum. Öyle olacaksa değişmem için sebep yok."
·
66 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.