Yazardan okuduğum ilk kitaptı. Kitap ana karakterimiz Siddhartha'nın kendini bulma yolculuğunu anlatıyor. Aynı zamanda gerçek bir yolculuğa da çıkan Siddhartha bana bu yönüyle Simyacıyı hatırlattı.
Spoiler!!!
Siddhartha kitabın başında ailesiyle yaşayan bir Brahmanken kendini ve özünü sorgulamaya başlıyor ve özünü bulmak için yola çıkıyor. Çilecilerin yanına gidiyor.
Çilecilerden bahsetmem gerekirse çileciler dünyevi bütün ihtiyaçlardan kendini soyutlamış. Çok az bir yiyecek dilenerek yaşayan bir topluluk. Hatta Osmanlı döneminde böyle yaşayan dervişler bulunmaktaymış. Fakat sonrasında topluma uyum sağlamadıkları düşünülerek böyle yaşamaları yasaklanmış.
Siddhartha' ya geri dönersek ana karakterimiz burdan Buddha'nın yanına varıyor. Buddha ile karşılaşması ve diyalogları çok güzeldi.
Bu dönemde farklı farkındalıklar yaşıyor ve burdan da sonra dünyevi zevklerin peşine düşüyor. Sonunda aradığı şeyin bu da olmadığını farkeden Siddhartha, ne çileciler gibi ne de zengin ve gösterişli bi hayatın onun aradığı şey olmadığını farkediyor ve mütevazi bi hayat yaşamaya başlıyor. Bu süreçler boyunca zaman kavramı, kolektif bilinç ve daha bi sürü şey üzerine farklı fikirler dile getiriliyor. Bu yolculuk boyunca zaman zaman amacından şaşsada özünü arayan Siddhartha aynı şekilde kendini arayan arkadaşına bahsederken o kadar çok aramışsınki bulmaya vaktin olmamış diyor. Galiba en sevdiğim kısmı buraydı kitabın.
Umarım aradığımız şeylere kendimizi çok kaptırıp bulmayı unutmayız.
Keyifli okumalar...
·
201 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.