Kitabın başından sonuna kadar yapılan eylemlerin hiçbir zemine oturtulamadığını görüyoruz aslında. Bütün karakterlerin aynı olduğunu, edinilen her tartışmanın kişinin kendisini gösteren bir ayna olduğunu görüyoruz. Sadece inanmak istedikleri şeye inanan bir toplumun kendi kendini yok etmesini ve her satır sonunda Tanrı ile hesaplaşmasını okuyoruz. Kitap şöyle bağırıyor; kendini kazanmadığın sürece her şeyini ölüme mahkûm edersin.