Akaki Akakiyeviç'in hüzünlü hikayesini Gogol zamanın güzel betimlemeleri ile sürükleyici bir dille anlatmis. Kitabın baş karakterinin tüm zamanların sabah 8 akşam 5 çalışan memurlarını yansıttığını düşünüyorum. Bir palto alabilmek belki eskisi kadar zor değil, tekstil eskisi kadar pahalı olmadığı ve alternatif fabrika üretimleri olduğu için. Lakin hobilere, zevklere, gezip görmeye, kültürel ve sanatsal faaliyetlere para ayırabilmek hala memurun harcı değil.Maddi imkanlar dışında baş karakterin kişiliği de oldukça dikkat çekici. Bizdeki memur kafasi dediğimiz bir zihniyet.Risk alamayan, sesini çıkaramayan, silik insanlara dönüşen bir kitleden bahsediyorum.Bu kafaya sahip olanlar mı memur oluyor yoksa memur olunca herkes bu kafaya mı sahip oluyor bilemiyorum.
Velhasıl kelam bir çırpıda okunabilecek hüzünlü bir kitap. Derin düşüncelere dalmak isteyenlere özellikle tavsiye ederim.