Beni paramparça eden bir kitaptı. İstanbul Sultanisi' nin güzide dört fidan gibi delikanlı izcisi Yusuf, Süreyya, Feyzi, Hüsrev... Daha on yedi yaşında olan bu talebeler gönüllü olarak orduya katılıp Çanakkale' de cereyan eden savaşa giderler. Arkalarında aileleri, yavukluları. Kitapta bildiğim, bilmediğim bir sürü şey okudum. Yorumunu hazırlarken bile tüylerim diken diken oldu. Bu gençlerden Feyzi ve Süreyya' nın yavukluları Refika ve Güzide' nin gönüllü hastabakıcı olmaları. Bir insan ancak bu kadar güzel sever hem vatanını, hem sevdalısını... Her biri daha gencecik hayatının baharında çocuklar. Vatanseverlikleri hiç bir şeyle ölçülemez. İçlerinden hangisi yaşadı, hangisi bu hikayenin gazisi oldu derseniz mutlaka ama mutlaka bu kitabı okumalısınız.
'Unutma; umut kestiğin şeye karşı özgür, tamah ettiğin şeye karşı tutsaksın.'
'Orası doğru, Allah büyüktür! Lakin insan küçüktür, kördür. Hiç kimse gerçekleri görmek istemeyen biri kadar kar olamaz.'
'Eğitimli ve milliyetçi gençler bu ülke için birer sığınaktır. Hatta zor zamanlarda sığınılan limanlardır. Limansız bir gemi nasıl acıklıysa, eğitimsiz bir millet de tıpkı öyledir.'
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.