Tolstoy... Sen nasıl muhteşem bir insansın :). Efsane bir eseri geride bırakırken sürekli şunu sorguladım: Acaba yeterince özümseyebildim mi? Güzel bir şekilde kitabın hakkını vere vere bitirebildim mi? Kaçırdığım bir cümle bir satır oldu mu? Acaba doğru zamanda mı okudum...? Acabalar bitmiyor içimde. İnsan, çok sevdiği şeylere karşı bir incelik içerisinde olur benim de tam olarak hissettiğim şey bu sanırım. Tolstoy'u bilmek gerekiyor peki Tolstoy'u kitapta mı tanımalı yoksa bizzat hayat hikayesini araştırarak mı bence ikisi de. Eğer nasıl bir yaşamdan geçtiğini bilirsem kitabı okurken onu daha iyi anlarım düşüncesiyle Tolstoyu daha çok tanıma yoluna gittim. Kitaptan bahsetmem gerekirse Levin üzerinden dine, siyasete, o zamanki toplum yapısına o zamanın Rusya'sına, gerek evlilik ilişkilerine gerek insanlar arasındaki farklı ilişkilere, aristokrasiye dair düşüncelerini, anlattığını gördüm. Tabii ki her kitapta bir karakter vardır, diğer karakterlerden daha çok yazarın düşüncelerini duygularını yaşatır bu da Levindi. Kitapta geçen her isim her ilişki birer psikolojik tahlilden geçmiş gibiydi. Hepsini tek tek anlamak farklı kişiliklerle farklı ruhlarla tanışmak çok şey kattı bana. Dolli ve Stepan Arkadyiç arasındaki yalan sadakatsiz ilişki, Levin ve zamanla başına gelen olaylarla kişiliğin ne şekilde değiştiğini gördüğümüz kitinin arasındaki masum huzur dolu ve gururdan arınmış ilişkisi, Anna ve küçüklüğünden beri ailesiz büyümüş küçük yaştan büyük sorumlulukların yüklendiği çok çalışmayla sevgi gibi gerçek duygulardan uzak kalmış işine odaklanmış hırslı kocası Aleksey( zaman zaman çok kızdığım ama anlamaya çalıştığımda onu da yargılamanın yanlış olduğunu yeri geldiğinde üzüldüğüm kişilik), Anna ve Vronski arasındaki tutkulu aşkı, Vronskiy'i anlamaya çalıştıkça kafamın daha da karıştığını itiraf etmeliyim bazen anlaşılır basit bir kişilik dediğim oldu bazen kişiliği yaptıkları beni şaşırtıyor sonrasında ilk tanıdığım Vronskiy'e dönüyordu, sanırım Vronski hakkında en iyi bildiğim şey her zaman özgürlüğüne düşkün oluşu kendi isteklerini tutkularını(Anna da bir yerde tutkularından biriydi tabii ki annaya karşı sadece tutkusu vardı diyemeyiz) arka planda tutamayacak kadar kendisini seven bir kişilikti diyebilirim. Bunları ele almak düşünmek benim için bir zevkti. Tolstoya kızdığım bir nokta varsa Annan'ın intiharının Vronski üzerindeki etkisi daha fazla anlatılsın isterdim Tolstoy'un kaleminden doğum anında( bir yazarın doğum anını bu kadar iyi anlatması... yine söylüyorum sen muhteşemsin Tolstoy) yazdığı satırlardan sonra bu acıyı daha çok okumak hissetmek isterdim. Kitabın sonunda Levin'in içinde olduğu; duygudurumu, kafa karışıklığı, sorgulayış, kendi içinde savaş vermesi ve sonunda aradığı şeyi bulması... muazzam bir konuyu çok iyi bir şekilde kaleme aldığına şahit oldum diyebilirim bana sorarsanız insanların kanayan yarası üstü kapatılmış gizli bir yara. Herkes hayatının bir döneminde bu sorgulayışın arayışın peşine düşüyordur. Tanrı, inanç, madde, bilim ve akıl arasındaki ilişki...Tolstoy'un zekası ruhu konuşuyordu adeta. Sonunda herkes inanmalı diye bir düşünce geçecek diye bekliyordum öyle bir şey olmaması beni bir kez daha hayran bıraktı kitaba aslında okursanız daha iyi anlarsınız. Ve gelelim Annaya içinde bulunduğu durum, baştan sona anlatılan yaşantısı, iliklerime kadar hissettiğim sevgisizlik ve sevgisizliğin insana neler yaptırdığı, paranoyakça düşünceler duygular silsilesi... Annan'ın hikayesini yaşadım, hissettim sanki. Anna sayesinde kendi hayatıma ikinci bir gözle bakma fırsatı yakaladım. Annan'ın verdiği kararı o kararı verene kadar yaşadığı şeyleri gerçek hayatta bir başkasının hayatını izler gibi izledim hiçbir zaman kızamadım ruhu hasta bir insan ne kadar çok dayanabiliyorsa Anna da o kadar dayandı. Sadece şunları söylemek istiyorum bir insana en iyi gelen şey sevgidir belki de. Onu o sevgiden mahrum bırakırsanız hayatı boyunca uçurumun dibinde bir aşağıya bir geriye bakan bir ruh yaşar. Sevgisizlik çok güçlü bir duygu insanın yüreğine de aklına da zarar verir... Annaya hep üzüleceğim çünkü o bizden biri hala bir yerlerde birileri onun yaşadıklarını yaşıyor sadece görmüyoruz. Bu kadar üzücü satırlardan sonra şunu söylemek isterim: Bu ve diğer bütün muhteşem kalemde yazılmış kitaplar bizim için birer mucize birer mükafattır, böylesine muazzam bir kitabı okuduğum için kendimi çok mutlu hissediyorum bana çok şey kattı iyi ki tolstoy :)
·
193 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.